frankfurter sosis

Groupon Now. A total gamechanger for business.

2011-10-26T20:39:00.001+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=Vgk1YfInZoM

http://eticaretmag.com/groupon-cep-telefonu-uygulamasini-kullananlara-10-kredi-veriyor/

http://www.groupon.com/now

CEO as a Father Figure (is & aile korelasyonunda CEO degisiminin bunye uzerindeki terkedilmislik etkisi)

2011-10-15T22:13:00.008+02:00

Biri is.. Biri aile..

* ikisini de olusturan kisileri secemiyoruz degil mi?

* bir zamanlar hayatimizdaki buyuk payi aile alirken, simdi is almiyor mu?

* gicik da olsak, nefret de etsek, alisiyor, hatta aramiyor muyuz bu insanlari?

* anilar cogaldikca bag daha da artmiyor mu?

* boka batip ciksa da disaridan biri laf ettiginde soz ettirmiyoruz sanki?

Belki genel kurallar, belki de sadece benim isyerim icin gecerli. Yukaridaki kosullar simdiye kadar calistigim her yerde baki miydi derseniz, degildi sanirim yau.. Ama Groupon baskaymis be Atam. Cidden sahiplendim, sevdim ben burayi. Her gun dipdibe calistigim, ya da sadece selamlastigim, aglayip zirlamasina sahit oldugum, basarilarini tebrik ettigim, hatalari uzerine feedback verdigim, sorunlarini cozdugum ya da hatalarimi derslere donusturen bu insanlar kanima girdiler bir sekilde. Ve simdi bu ailenin babasi, bizi bir arada tutan dunya sekeri insan, CEO'muz aramizdan ayriliyor. Pazartesi gunu salya sumuk aglama partisi bekliyor bizi.. ve ben hala gitmez diye umuyorum icimden, her seyin bittigini bile bile. You were the rock of each and every one of us Emre Ekmekci. We all love and respect the hell out of you!

Old Skool Chuck Bass

2011-09-27T22:27:00.008+02:00

Our very own beast of NY returns with a very Zen and LA mode on for the new season of Gossip Girl. Au contraire to what's going on within, he keeps on giving vivid advice to S and N, only to find out he needs more than a zen act to get over Queen B.

7. Sezonun ilk bolumunden en iyi quote geliyor efenim:

"I don't write books, I'm written about" -- Chuck (the Beast) Bass

Ode to Late 20s

2011-09-20T21:06:00.003+02:00

Insanlarin ne kadar kolay bir sekilde dusunmeyi unutup, kendilerini hayatin akisina biraktiklarini gorunce inanilmaz sasiriyorum. Yasamimiz bu kadar basit bi cerceveye oturtulabilir mi? Gercekten de dunyaya sadece ve sadece faturalar, kredi karti borclari, evde bekleyen utu, patronun sacmaliklari ve trafik derdi (genis kapsamda da Turkiye'nin uzerine oynanan paranoyak olaylar silsilesi, futbol, yukselen altin-euro-dolar/dusen tl iliskisi) konulari uzerine kafa yormaya ve baska hic bir seyi takmamak uzere mi geldik? Ya da in my case, bunu yapan insanlar arasinda sıkısmak uzere mi? Etrafima bakiyorum, insanlar ya yukaridaki rutine kendilerini birakip, hayatlari hakkinda ekstra bir saniye daha kafa yormuyorlar, ya da hayatlari uzerine kafa yormaktan kafayi yemis durumdalar.. Bi de hedonistler var ki kendilerini cok $ukela bulmakla birlikte zevk zevk nereye kadar diye sormuyor da degilim. Bende sadece, daha yapacak cok sey var, gidecek cok ulke ve gorulecek cok yer, yasanacak cok hikaye var hissiyati agir basiyor... Tam diyorum ki, e hadi artik TR'de settle etmenin vaktidir, bi araba al kendine, ev borcu altina gir falan.. Imkansiz. Bence bunun nedeni yapamiyor olmam degil, icten ice baska bir gelecegi dusluyor olmam. Buradan cok uzaklarda sanirim. Ama henuz benim icin de net degil. Bazen kiziyorum kendime. Hatta cok simarikca buluyorum bu dusunceleri. Buyumeyi, hayatin sana verdikleriyle yetinmekle karistirip, susup oturuyorum ve yetinmeye calisiyorum. Ama goruyorum ki icimdeki isik bir noktada solup gidiyor boyle yapinca. Sonra da each and everyday yoneticim sorup duruyor bana "are you frustrated?" diye. Hakli. Ama neden "frustrated" oldugumu bilmiyorum. Amacsizca bir seylerin pesinden kosma yasimi gecirdim diyorum mesela, o hakkimi kullandim coktan, evet. Amacimi bulmak icin odaklanmak da cok zor geliyor. Ama sanirim buyumek aslinda bu. Hadi bakalim, 30 olmadan hayatin amacini bulmaya ve onun icin calismaya baslamaya o zaman!

Break

2011-08-18T19:56:00.003+02:00

Yaz-a-madigim su kadar zaman icerisinde anladim ki, insanin akli mesgul oldugunda yazmasina imkan falan olmuyormus.

Kisa bir sure once is degistirdim. Bir onceki calistigim sirkete gore oldukca buyuk, oldukca uluslararasi ve oldukca hostile bir environment. (evet yari Turkce yari ingilizce konusmaya burada da devam, calistigim bir cok Turk'un Turkcesi berbat halde hatta. Bildigin yazamiyorlar.) Ama bu hostile environment ayni zamanda oldukca keyifli, oldukca heyecanli ve ben her gun ise gitmek icin sabirsizlaniyorum. (Mazosistim ezelden.) Gercekten yogun olmanin ne demek oldugunu burada anladim. Aklim o kadar mesgul ki, standart deliksiz uyku neydi, nasildi, herhalde ancak Yoga'yla meditasyonla falan ulasabilecegimi dusunuyorum kendisine. Gece 4 gibi kendi ic sesimin gurultusunden uyanip "oeh bi sus, bi sakin ol, bi calismayi birak bak hayat ne kadar sakin" deyip uykuya daliyorum. Zaman zaman ofis politikalarindan payimi aldigimda, bu sefer mideme vuruyor stres, insanin sinirden karni/gobegi siser mi bilmiyorum ama benim basima 2 kere geldi - ki ben iletisimdeki aksakliklarin otomatikman mideyi etkiledigini biliyorum - boyle cok acayip seyler yasiyorum. Ama bununla birlikte, cok mutluyum be Atam! MBA'de zaten hazirlandigimiz sey buydu. Gece 5'lere kadar case study yetistirdik, kimimiz uyku, kimimiz hazim problemi yasadi, sirt agrilari cektik stresten, sabah kahvalti ederken bile rapor okuduk - iste butun bunlar beni bugunlere hazirlamak icinmis sanirim. Eski isimde "potansiyelimi kullanamiyorum" diye aglayan kendime tesuf ediyorum! A-ha super de kullandiriyorlar simdi.. Bu sefer de blogdu, sosyal medyaydi, kisisel zamandi - bunlara yer kalmiyor. Is disinda harcadigin azicik surede - hala isin aklini bilincsizce bile mesgul etmedigini varsayarsak - ya arkadaslarini goruyorsun, ya aileni, arada cilgin atiyorsun deliriyorsun falan, e ben dur bi kisisel geliseyim, bi kreatif enerjime odaklanayim falan yalan oluyor. Kreatif enerjiye en yakin oldugum an, sabahlari ise giderken McCann Erickson'un yanindan gectigim an herhalde. O yani. Cok da derdim degil aslinda. Arada super bi tatil bile cikardim kendime - ki ihtiyacim varmis maceraya. Mutlaka bi blog post gelecek bununla ilgili, cunku eglenceli seyler oldu (Mesela bir adet Atilla the Hun'la bir adet kendini Rus Caricesi Katerina sanan hatunun hook up edisine sahit olduk - tarih yeniden yazildi) Bunlar bir sonraki bos vaktimde. Simdi anliyorum ama insanlar neden bloglarina uzun aralar veriyorlarmis. Bilincli olmasa da, en azindan sebepsiz degil. Operim canlar.

Qu’ils mangent de la brioche

2011-05-23T18:54:00.003+02:00

"Ekmek yoksa pasta yesinler" belki de Marie Antoinette deyince akla ilk gelen sözdür. Gerçekten onun soylemiş olduğu net olarak kanıtlanmamış olsa da, üzerine yapışan bu "halkını anlayamayan zengin züppe" imajını en iyi şekilde o temsil etmiştir yıllar boyunca. Buraya kadar iyi hoş, ama ben Marie Antoinette'in reenkarne etmiş hali icin çalışıyor olduğumu daha bugün öğrendim.

Her zamanki gibi sıkıcı bir Pazartesi toplantısı sonundayız, bütün ofis gergin.. Belli ki bir şeyler istenecek.. (yeniçerilerin kazan kaldırma havası hakim..) Ve sonunda çalışanlardan biri bana bir post-it kağıdı uzatıyor, HR olarak çalışanların bir isteği olduğu bilgisini patrona geçmek benden isteniyor.. Ben girizgahı yaptıktan sonra başlıyorlar.. "İstanbul'un en pahalı semtlerinden birinde çalışıyoruz, yemek yiyebileceğimiz mekanlar bizim kontrolümüzde değil, 3 sene önceki fiyatlar üzerinden kıvranıyoruz, yemek ücretine zam istiyoruz.." Patron hemen ağlama turlarına başlıyor.. Yok şirket karlı değil, yok para kazanınca arttırırız, ıvır zıvır.. Bir ara "hak ve ayrıcalığı birbirine karıştırmayın" diyecek oluyor ki, bu sefer ben HR olarak araya girip "yemek çalışanların en temel hakkıdır" diye susturuyorum. Derken bir çalışan "her gün fast food yemekten içim kurudu, bu paraya adam gibi yemek yiyemiyoruz!" deyince patrondan yılın gafı geliyor: "Yemek yiyemiyorsanız salata yiyin!!" Değil mi ya!! Biz bunu nasıl düşünemedik? Hem yaz da geldi, fast food yiye yiye bel çevremizde oluşan simitleri de eritiriz belki böylece. Düşünsenize, bir taşla iki kuş! Spor salonuna gitmeden, kilo vermemize yardımcı oluyor adam! İşte hep bu çalışanların fesatlığı, ben bilmiyor muyum sevgili patronumun ne kadar yürekten sevdiğini(!) bizi? Şimdi Fransız kökeninden gelmediğimiz için kendisine kralım diye hitap edemeyeceğim, ama affedin hünkarım diyorum, özürümü bağışlayın. Olmadı, tiz vurun kellemizi! Nöbetçiler!?!

sosyal medya canavari

2011-05-20T18:58:00.004+02:00

Abicim uzun bi sessizlikten sonra enerji patlamasi yasiyorum. Isimden o kadar nefret etmisim ki, ve dun izledigim (finally) lés misérables'da gecen bi konu olan 'hayati kabullenme' olayinin icine o kadar fena dalmistim ki, ne kadar derin bir komanin icine battigimin ben bile farkinda degildim.

Genelde bu gibi durumlarda insanlar kendi baslarina fark edemezler bu koma halini. Bana da oyle oldu. Yakin arkadaslarimdan biri artik 'titre ve kendine gel, kendine bunu yapamazsin, sen cok daha iyi seyler hak ediyorsun' pep talk'i yapti bana.. Uzerine de sevgili patronum her zamanki psikolojik baski dozunu bir nebze daha yukseltince, ben de "eeehhh.. ehtere beaa" kivaminda is aramaya basladim. Is arama surecimin 3. haftasinda mutlulukla belirtmek isterim ki, istedigim gibi, pamuk $eker kivaminda bir is bulmus bulunmaktayim. Insallah buradaki islerimi bitirir bitirmez basliyorum.. Ve simdi geriye bakip dusununce, bunu beni uyandiran arkadaslarim olmasaydi asla yapamazdim..

Tabi bunye bir uyandi pir uyandi.. Sokak cocugu kivaminda her aksam baska arkadaslarimla programlardayim, nerede event nerede aktivite en birinc katilimci mode on. 15 Mayis'ta tabi ki her akli basinda Turk genci gibi ben de İstiklal Caddesi'ndeydim.. Inanilmaz bir enerjiydi! Gencligin kesinlikle buna ihtiyaci vardi bunu gordum. (bir de domates gibi yandim gunesten eheh) Yetmedi sosyal mecralarda eksik oldugumuz taraflari gelistirdik.. Linkedin caktik hemen (yeni is, daha profesyonel profil ohomm) Bir twitter eksikti o da tamamlandi.. https://twitter.com/#!/aslify Uzerine bir de actiktan sonra hic sallamadigim foursquare account'umu canlandirirsam, bildigin sosyal medya canavari olmam kacinilmaz olacak.. nihohaa!

Walla o kadar uzun suredir negatif yuklendim ki, ne kadar $imarsam da kiyamiyorum kendime desem, inanir misiniz?

Say 'No' to Smoking!!

2011-03-25T12:50:00.004+01:00

Dusuncesiz insanlarin firsat bulabildikleri her an baca gibi sigara tutturmelerine gicik oluyorum! Etraflarindaki insanlara saygisizliklari diz boyu, yarattiklari rahatsizliktan bihaber ya da daha beteri bu durumu umursamaz bicimde en abuk zamanlarda etrafi o igrenc dumanla doldurmalari cidden berbat!

Metrodan cikip metrobuse kadar yurume vaktin topu topu bir bucuk dakika be adam, o arada bile sigara yakmaya calismak nedir? Nasil rezil bir bagimliliktir bu?

Cok net olarak soyleyebilirim ki, dunyada sigara icenlerle icmeyenler arasi bir savas ciksa, gozumu kirpmadan babami bile oldurebilirim. Nefretim o derece.

I think I'm dumb or maybe just happy

2011-02-25T14:39:00.003+01:00

Bugün Nirvana'nın "Unplugged in New York" albümüne boğdum kendimi, ve üst üste de Dumb'ı dinliyorum. Neden derseniz, olay şöyle..

Şimdi bi kere o gün doğumgünü olan birinin siz daha kutlamadan karşınıza geçip " totocan bugün benim doğumgünüm ve sen hala kutlamadıaann" diye çemkirmesi hayatta başıma gelmesinden en nefret ettiğim olaylarda ilk 10'a girer. (hadi 50 olsun.) Süper Şukela bir İnsan Kaynakları Müdürü olarak şirketin Direktör'ünün doğumgünü olduğunu unutup, 50 küsür yaşındaki adamın duygusala bağlayıp ağzını böyle cemcük yaparak "Turkcell bile hatırladı İnsan Kaynakları hatırlamadı doğumgünümü" diye bebek sesiyle konuşmasına mı yanayım, yoksa tamamen dalgınlık sebebi eski kutlama maillerinden devşirdiğim doğumgünü mailini yollarken başlığı değiştirmeyi unutup başka bir elemanın ismiyle Direktör'e kutlama maili yolladığıma mı bilemiyorum.

Ki Kurt Cobain abimizin de dediği gibi ben aslında aptal değilim be Atam.. Mutluyum sadece sanırım. Sabah sabah beni Natalie Portman'a tercih edeceğini bas bas iddia eden (yalanını yesinler) biriyle çok sert (ahah, daha çok ego şişirici) bir tartışmaya girdim. Bütün bir yıl yetecek ego şişirme kotamı toplam bir sabahta doldurunca da bünyede mala bağlama etkisi yarattı sanırım. Hayır bütün şirkete rezil olmamın kıçımda bile olmamasının tek bir sebebi var sanırım, o da mutluyum. Dağılın şimdi, alayınızın doğumgünü kutlu olsun!

If you truly know what you want to become, everything else is secondary

2011-01-26T12:48:00.002+01:00

Der sevgili Steve Jobs. Klasik bir MBA freak gibi sürekli Steve Jobs'dan, Bill Gates'ten alıntı yapmayacağım, ancak bir kaç gündür farklı farklı en az 10 kişiyle yaptığım her konuşmanın sonunda geldiğimiz "Hayatta yapmayı en çok sevdiğin şeyi bul ve onu işin haline getir" teması üzerine, tutku ve başarı üzerine süper bir konuşma yapmış kendisi Stanford Universitesi'nde 2005 yılında. Hala izlemediyseniz buyurun buradan izleyin.

Asıl sorun şu ki ben hayatta yapmayı en çok sevdiğim şeyi hala bulabilmiş değilim, ve hayatta ne yapmak istediğini 15 yaşında bulan tiplere gıcık oluyorum. Genel yetenek düzeyi yüksek olan kişilerde bence böyle bir maymun iştahlılık var, yapabildiğiniz şeyler geniş bir alana yayılınca gerçekten yapmaktan zevk aldığınız şeyi bulmakta zorlanıyorsunuz. Kendi alanım dahilinde yaptığımda mutlu olacağımı düşündüğüm şeyler var, ancak denemeden bilmek imkansız. Bir de şu anda yaptığım şeylerden tamamen bağımsız ama yapmaktan hoşlanacağımı düşündüğüm şeyler var.. Belki yakında vahiy falan gelir bir anda karar veririm ne yapacağıma, kısmet. (ahahaha Steve Jobs'la başlanan postu 'kısmet' kelimesiyle bitirmek:P)

Bir Türk kaç Hintliye bedel?

2011-01-26T09:12:00.006+01:00

"İnsanların gorüşünü dar bulduğun zaman kendi kendine Tanrı'nın ülkesinin cok geniş olduğunu söyle; O'nun elleri cok geniştir, O'nun yüreği de cok geniştir. Uzaklara gitmek, denizler, sınırlar, ülkeler, inançlar aşmak fırsatı çıktığı zaman hiç duraksama." (Afrikalı Leo, Amin Maalouf)

İnsanların kendi kendilerini nasıl limitlediklerini, birbirlerini önyargılarıyla nasıl törpülediklerini gördükçe içim şişiyor. Ve bunu nedense biz Türkiye'de sıklıkla yapıyoruz. Yetiştirilme şartları, toplumsal koşullar vs. gibi bahaneleri kesinlikle kabul etmiyorum! Belki bir Amerikalı gibi "the world is my oyster" kıvamında laflar edecek durumda değiliz çoğumuz, - hadi çoğumuzu geçtim ben kendimi bile anormal derecede hayalperest ve cesur buluyorum - benim kadar bile maceracı olmalarını beklemiyorum insanların, ama bu kendi kendini sınırlama - aşağılama/kısıtlama - durumu nedir yahu? "Sen onu yapamazsın, okulunu okumadın ki", "Tecrüben yok", "Analitik kafa lazım onun için", "Yetenek olmadan olmaz", "Bu yaştan sonra bu işe kalkışılmaz", "Yaşım bunlar için çok erken, başaramam!" vs. vs. vs. Bahaneden çok şeyimiz yok!

Neden kendimizi bu kadar baskılamaya koşullanmış bir milletiz? Neden fanuslarımıza kapanıp mutlu hayatlar sürüyoruz oralarda? Elin Hintlisi mesela, dünyanın her yerine dağılmış durumda - ve kastettiğim zeki ötesi IT dehası Hintliler değil, bildiğin sümsük Hintli, hani dahiler dışında kalan nüfuslarının yüzde 98'inden bahsediyorum - Singapur, Malezya, Japonya, Çin, Avustralya, kısaca bütün Asya'ya yayılmakla kalmayıp Almanya ve İngiltere başta olmak üzere Avrupa'yı domine ediyorlar. Yemin ederim biz Türkler olarak adamlara zekada, pratiklikte, hizmet kalitesinde beş basarız ama bu bahsettiğim yerlerde esamemiz okunmuyor.

"Turkey?? like somewhere around Greece?"

Adamların bizi duyduklarında verdikleri tepki bu. Tabi ki ülkeden ülkeye değişiyor - mesela Malezyalı bir taksici Tansu Çiller'i sormuştu ne yapıyor şimdi diye, Güney Kore kardeş ülkemiz sayılır, Almanya falan fecaat zaten, Türk'sen direk İstanbul'dan olduğun ayırımını yapman lazım, yoksa direk kıro köylü muamelesi görüyorsun ve ne yazık ki bu onların suçu değil, oraya önceden yerleşen vatandaşlarımızın yarattığı Türk imajı bu - ama genelde Türkiye'den bihaber insanlar. Hani burada biz günde 110 adet komplo teorisi üretme kapasitesindeyiz ya ülkemizin üzerinde oynanan oyunlarla ilgili, bi mikinde değiliz kısaca dışarıdaki abilerin ablaların. Beni delirten husus da burada yaşayanların farkında olmadığı şey, bütün köşelerin Hintliler tarafından kapılmış olması. En basitinden Dubai'de mesela ucuz iş gücü olarak Hintliler kullanılıyor değil mi? İngilizce falan da konuşabiliyorlar, anlayabilirsen tabi o ayrı. Adamlarda hizmet kalitesi diye bir şey yok! Koskoca Dubai len! Heriflerin petrol geliri yüzde 3 mü ne, ülkenin bütün geliri turizmden geliyor neredeyse, ve "hospitality" kavramı sıçmış durumda.. "Evet efendim, sepet efendim"den öteye gitmeyen bir hizmet anlayışı. Probleminiz var mesela, "Evet efendim, biz sizi 5 dk. sonra arayalım", adamlardan 1 saat boyunca ses yok. Geri arayıp çemkirince de "Neden sinirleniyorsunuz?". Tabi bundan Arap mantalitesinin de payı büyük ama insan içten içe delirmiyor değil, yurdumun zehir gençleri mesela şuralarda çalışıyor olsaydı hem ihya olurlardı hem de millet servis kalitesi görürdü. Multitasking'de dünyada ilk 5'e girebilecek kapasitedeyiz bence. Ama işte yine en sonunda aynı meseleye geliyoruz, herkesin hem kendini, hem etrafındakileri ketleme, kısıtlama, "yapamazsın, edemezsin, ne haddimize" kafasına.. Şundan kurtulmayı bir başarabilsek be Atam!

'Masaj Etmek'

2011-01-19T10:30:00.004+01:00

Minicik yaşlarında Amerika'ya gidip orada bir ömür geçirdikten sonra yurdumda şirket kuran, ve Türkçe'yi fena halde katlederek, yarı ingilizce - yarı türkçe kıvamda kullanıp, şirkette Turklish diye bir dil oluşturup kullanmamıza sebep olan canımın içi patronum, bizimle yaptığı toplantılarda 'masaj etmek' diye bir terim kullanıyor.

Haydi cümle içinde kullanalım, ne demek istediğini daha iyi anlayalım:

"Sen maili yaz, bana yolla, ben onu 'masaj ederim'. "

Kastettiği ben onu 'editlerim' ancak Asım Can Gündüz'le aynı kapasitede bir Türkçe konuştuğu için (minus the charm), kendince 'edit etmek', 'editlemek' vs. istediği halde ısrarla olmayan bir terim yaratıp 'masaj etmek'ten bahsediyor. Bütün ciddiyetiyle o iç boğucu toplantılarda kendisi 'masaj'dan bahsedince, benim aklıma da işte en basiti şu yukarıdaki resim gibi imgeler geliyor.

Finally some good news..

2011-01-18T17:58:00.002+01:00

After a horrible horrible day.. Tezim kabul edilmiş yau :) Şimdi savunması için Alman memleketlere gitsem mi, buradan mı halletsem sorusu kalıyor..

Bununla beraber tek olayım kaldı, defense'ten de geçtim mi bi bar dolusu insana içki ısmarlamayan top olsun! (evet devlet büyüklerime içiyorum!!)

Blah

2011-01-14T18:23:00.006+01:00

Geçen sabah işyerinde beni o kadar delirttiler ki sabah kahvaltısında sushi yemek istedim. (Delirme & sushi aşermem arasındaki korelasyonu bilemiyorum.)

Bence Samsun o kadar anlamsız bir şehir ki ismi ancak Samsung olarak değişince bir anlam kazanıyor. (Evet Samsun'lular ve Samsun severler, toplanıp işyerimin önüne gelip beni boykot etmenizi bekliyorum.)

Hali hazırda kız arkadaşı olan birine karşı bir şeyler hissetmek dünyanın en boktan hisleri sıralamasında ilk 10'a girer bence.

İşimden değil ama patronumdan nefret ediyorum. 2 dakikada anlatabileceği bir meseleyi 40 dakikada ve karşısındaki öküzmüşçesine bağırarak anlatmaktan zevk alan bi kişilik, ki bunu tolere edebiliyordum. Ta ki dün itibariyle vergi kaçırmak için süper şukela yarattığı ilüzyon dünyası için bir sistem oturtmamı, ve bütün çalışma arkadaşlarımın haklarının yenmesine seyirci kalmamı isteyene kadar.

Life sucks be Atam!

Yıllar içinde Dorian Gray'den Basil Hallward'a dönüşmek

2011-01-08T15:01:00.003+01:00

"Every portrait that is painted with feeling is a portrait of the artist, not of the sitter. The sitter is merely the accident, the occasion. It is not he who is revealed by the painter; it is rather the painter who, on the coloured canvas, reveals himself." - Basil Hallward, The Picture of Dorian Gray, Oscar Wilde.

Bu sanırım kitaptaki en vurucu quote. İlk okuduğumda 12 yaşındaydım, ki o zaman aşık olmuştum bu kitaba, hala kitaptan aklımda kalan en önemli kısım budur. Dorian Gray'i oturup anlatmayacağım kimseye, ilgilenen buyurup okur, ancak bu aralar kafamda dönüp duran bir konsepti süper anlatması açısından misafir oldu kendisi buraya.

Sanırım en derin zekaların bile yüzeysel bir zaafı var, güzellik. Güzel insan nereye kadar tolere edilebilir mesela? Ben tipik bir terazi burcu olarak güzelliğe tapıyorum, o ayrı, ama bazen çok abes durumlar olabiliyor, hiç konuşmasın, sadece dursun orada istiyorsunuz. Öyle saçma bir soru sorabiliyor mesela, ya da salakça bir davranış.. Oturup olayı anlaması için harcayacağınız zamana yanıp, salıveriyorsunuz kendinizi. Sonra da sorguluyorsunuz, "yau insanları bu kadar ıncık cıncık yargılarsan, salak malak ama onlar bir arada mutlu takılırken sen kendi kendine homurdanacaksın sonunda. tolere et işte edebildiğin kadar, hem bu kadar aşağılama ancak kibir/küstahlık sonucu olabilir, kendine gel". Ama olmuyor işte. Mesela karşındaki durup dururken "yaa Avustralya ülke miydi?" falan gibi şeyler söyleyebiliyor. O an dilsiz olsun yaaa! Bana böyle gerzek şeyler söylemesin, sadece göz zevkime hitap etsin istiyorsunuz. Sonra üzülüp 10 dakikada coğrafya öğretmeye falan kalkıyorsunuz, e o da haliyle küpünün dolduğu kadar oluyor. Yine el elde baş başta, ikinci gafına kadar idare etme durumları. Ama ne olursa olsun tolere etmenin de sonu var sanırım. Bir nokta gelecek, ve o güzellik mallık karşısında silinecek. Alışılan bir şey sonuçta güzellik değil mi? Bir noktada iritasyon zevkin önünü kapatıyor. Bunları düşünürken işte geldi aklıma Dorian ve Basil. İlk okuduğum zamanlar, Dorian'la özdeşleştirdiğimi hatırlıyorum kendimi, Basil'e üzüldüğümü falan.. Acıdığımı. Aradan 15 yıl geçti. Şu anda, acınası olanın Dorian olduğunu yeni yeni anlıyorum.

Bu konseptle ilgili bir de film karesi var aklımda. "Bir kırık bebek" diye bir filmi var Hülya Avşar'ın. Belki de adam akıllı tek filmi. Senaryo Ayşe Kulin'in zaten. Orada kızımız yeni yeni ünlü olmuş, aristokrat çevrenin içine ufak ufak alınmakta. Amcalardan biri - ki kendisi rönesans şovalyesi kıvamında biri - en nazik haliyle " size henüz mehtabın deniz üzerindeki altın tozlarını göstermedim" diyerek Hülya Avşar'ın oynadığı karakteri sahilde bir gezintiye davet ediyor, bizimki de "Aman, kuytulara gitmeyelim, hakkımızda ne düşünürler sonra?" gibi mal bir cevap verince, adam utancından ve hayal kırıklığından morarıyor "Benim teklifimden bunu mu anladınız?" diye. Pür-i pak güzellik bi mikime yaramıyor anlayacağınız. Üzerine az biraz beyin tozu gerekiyor. Parçacık da olsa olur, yoksa mallıklarıyla uğraşacağıma, takarım koluma süper şahane olmasa da eli yüzü düzgün birini, bakarım hayatıma kafasına giriyorsunuz.

15 Step

2011-01-07T17:11:00.005+01:00

Radiohead'in bu şarkısına hastayım. Daimi mutluluk. Yeni yıl iyi başladı yau.. Ne garip.
2010'dan böyle alışmamıştık. Cidden her şey iyiye gidiyor olabilir mi?

Just wish..

2010-12-27T19:13:00.006+01:00

2011 için ne diliyorsunuz?

Geçen hafta bankadan para çekerken gayet şımarık bi şekilde "25 var zaten onu çekeceğim" dediğimde görevlinin bana bakıp "Tamam hanımefendi, 25.000 liranızı hazırlıyorum" dediği anki bir saniye süren mutluluğum ve "hehe Allah söyletti, inşallah o da olur bir gün" deyişim.. Sonra taksiye binmem ve şöförün beni çalıştığım şirketin sahibi sanması.. Bütün bunlar üzerine "Acaba 2011 için ne dileyeceğimi buldum mu yoksa?" dedim ama, bir kaç ay içinde magically kendi şirketimi kurmayacağım, ya da banka hesabımda bir anda 25.000 liranın ortaya çıkmayacağı aşikar. The second being more likely ama olsun.

Bi kere insanlar yeni yıldan neden bir şeyler diler? Titre ve kendine gel ulen! Sen aynı sensin. Hayatın aynı hayat. Aynı boktan arabayı kullanıyosun ve her gün aynı nefret ettiğin işe gidiyorsun. Ya da tam tersi, aynı eğlence denizinde yüzüyorsun ve hala herkes sana hasta. Da yeni gelen yılın bununla ne ilgisi var? Hayatında olup olacak herhangi bir değişiklik yer bulacaksa, o da ancak senin kıçını kaldırıp harekete geçmenle olur be Atam! Ben şahsen, 2011'de kendimle ilgili şöyle dilekler içerisindeyim, mesela daha çok polyanna olup kafaya hiç bir şey takmamayı başarabilmek, kurumaya yüz tutmuş Fransızca ve tarzancadan hallice olan Almancamı geliştirebilmek için içimde bir anda bir isteğin doğması.. Sonra hastası olduğum skydiving'i ve denemeye değer bulduğum rafting'i yapmak için içimden bir anda bir enerjinin fışkırması.. Kendime ve başkalarına eleştirel ve sarkastik bakmayı belki yüzde 60'a düşürmek, böylece belki de başkalarında sevecek bir şeyler bulma ihtimalimin ortaya çıkması.. Kesinlikle daha çok gezmek, daha çok gülmek, daha çok dans etmek ve en önemlisi daha çok insanla tanışmak değil ama, tanıştığım insanlarda daha derin levellarda bağ kurmak. Bunun için insanlardan halihazırda kusmamış olmak. Resim çizmeye devam etmek, ruhumu doyururken bedenimi bir kenarda bırakmamak, birbirlerinden beslendiklerini unutmamak.. ve aklıma gelen şeyleri başkalarıyla paylaşma isteğini asla kaybetmemek. Şimdilik bu kadar örtmenim, mutlu yıllar!!

Glühwein..yumm.

2010-12-27T18:39:00.003+01:00

Alman ekolüyle ucundan kıyısından bir şekilde alakanız olduysa, kışın karlarla kaplı sokaklarda bağrı açık kırmızı suratlarla koşturan adamların sırrını biliyor olmanız gerekir. Efenim bunun sebebi, abilerin sabah kahvaltısında nutellayı fazla kaçırmış olmaları değil, bizzat Glühwein denen içkidir.

Solda da göreceğiniz üzere kırmızı şarabı portakal, elma, kış meyveleri, kabuk tarçın, çilek/kavun/elma şurubu, bal, vodka, şekerli su vs. ile karıştırıp bir güzel kaynattıktan sonra süper aromalı bu içkiyi elde edebilirsiniz. Ben de Almanya'dan döndükten sonra bir daha bu güzide lezzete kavuşamayacağımı sanırken, Cuma günü Asmalı Mesçit civarındaki Leb-i Derya'da şimdiye kadar içtiğim en mükemmel Glühwein'i tattım! Hem de bedava! Olay şu ki, Leb-i Derya'nın super genious gündüzleri garson geceleri vestiyer olan çalışanı, insanlar vestiyerde paltolarını beklerken sıkılmasınlar diye kenarda Glühwein pişirip shot bardaklarında servis etmeye başlamış. Ama bu Glühwein öyle böyle değil! Almanlar bile adama gidip "Bunun içine ne katıyorsun?" diye soruyorlarmış. Çünkü tadı cidden çok iyi. Ben şahsen denedikten sonra, Leb-i Derya Glühwein'ı menüsüne eklesin önerisinde bulundum. Gayet de sadece Glühwein içmek için gidilebilir çünkü. Benim bu kadar tezahürat yaptığımı görünce, abi sağolsun bana bu özel Glühwein'ın tarifini verdi. Hehe, ben de evde bir gün sırf şımarıklığına deneyeceğim! A pinch of Germany esansı katalım bakalım hayatımıza.. Not that we need any bit of Germany in our lives, ama olsun.

Pirinç Patlaklı Kokolin Kaplamalı Gofret

2010-12-27T18:34:00.002+01:00

Fikrimi çalmışlar!!!

Başladığından beri Fringe'e "Pirinç" diye hitap eden ben, çok orjinal bir kişilik olduğumu düşünürken, elin ticari zeka sahibi abileri çikolata bile yapmışler ulen!

Niye ama niyeeaaaa?

Death by the thesis

2010-12-17T19:54:00.004+01:00

Evet master tezimi bir haftada yazarım iddiasındaydım değil mi? Try 48 hrs then. Kendime olan güvenimle gözlerim nasıl kör olduysa artık, işten bir gün izin alıp, bir gün de hazırlık yapıp süfer tez yazabilirim havasındaydım. Hayır işin sonunda o tez yazıldı mı? Evet. Ama nasıl yazıldı, işte orası baya civcivli.

Şimdi ilk olarak uyku problemini ortadan kaldırmak gerekiyor. 48 saat uykusuz kalınacaksa (kimyasallardan hiç hoşlanmadığım için) dayadım çayı, colayı, c vitaminli ne meyve varsa artık, sürekli yiyorum ve yazıyorum. Şimdi böyle bir konumda bir süre ilerledikten sonra tezle ilgili ilk tespitim şu oldu: Efenim insan 6 aylık tezi 48 saatte yazmaya çalışınca çok afedersiniz çişi bi acayip kokmaya başlıyormuş.

Kendinden iğrenme safhasını atlattıktan sonra all time stamina sağlamak için bir de yardımcı gerektiğini anladım. Eve o uyku sessizliği çökünce iş falan yapılmıyor. Canımın içi babam da haliyle uyumadı. Gece 4'te çay yapıp omlet yedik falan. Şimdi aldatan erkek boşanmak isteyince işsiz güçsüz ev kadınlarının neden mal varlığının yüzde ellisini "o paramızı kazanırken ben ona hep destek oldum" diye istediğini anladım. Ben makalelerle kafayı sıyırırken babamın sürekli çay, meyve ve hatta zaman zaman da geyik muhabbeti takviyeleri olmasaydı, hayatta başaramazdım. Demek ki neymiş, Almanya'dan diplomayı kapıp adam gibi bir işe girilince babaya kıyak geçilecekmiş.

Sonracıma, malum işin etik olmadığı aşikar. Canavar gibi doktora falan yapan tonla arkadaşım, benim şu kalpazanlığımdan utanıyorlardır herhalde. Ama bana MBA gibi bir bölüm için yapılan tez saçma geliyor be kardeşim! Biz akademisyen olmayacağız ki sonuçta. Hepimiz iş dünyasına adım atmak için eğitildik, en nihayetinde bir yerlerde yönetici olduk/olacağız. Neyin tezini veriyorsun hala? Ben iki sene Almanya'larda Singapur'larda makroekonominin, kurumsal finansın ebesini şeyetmişim diploma alıp almayacağıma kıytırık tez mi karar verecek yani? Bütün bu sebeplerden gayet isteksiz bir biçimde wishy washy bir iş çıkardım ortaya. Hayat garip bişey. Nabalım.

Uykusuzluk ve aşırı odaklanma yüzünden natural high vaziyette işe gittim. Tabi aslında tezi tekrar gözden geçirmek dışında bir şey yapmadım bütün gün. Okul tezin 2 tane printed kopyasını bir adet de dijital kopyasını okulun websitesine yüklememi istiyordu. Kargo parası bi yerime kaçabilir diye Almanya'daki bir arkadaşımdan rica ettim, o çıktısını alıp okula bırakacak ben de gece 12 pm. e kadar siteye upload edecektim. Ama son dakikaya kadar referanslarla uğraştığım için arkadaşıma vermekten vazgeçtim, Allahtan şirket indirimi varmış kargoda 20 euro gibi bir paraya ertesi gün Almanya'da olmak üzere gönderme planı yapabildim. Ama son dakika okul aldığım tez çıktısını spirallememi istedi. Ofiste spiral makinası var ama kafamı bir kaldırdım kimse yok! Ben de makinayı kullanmayı bilmiyorum.. Çıktıyı alıp kargoculara yaptırırım diyordum ki, printer bozuldu.. Bin saatte printerı düzeltip çıktılarla spiral makinasını da alıp kargocuya koştum. Yetiştiğimde abiler "ehe ehe kargo aracı şimdi havaalanına gitti, yetişemezsiniz Sabiha Gökçen'e gittiler" dediği an "acaba takip etsek köprüde falan yakalar mıyız?" ilüzyonu yaşadım bir anlık ama sonra kaderime razı oldum. Bari spirallemeyi başarabilirler diye umarken abiler bir gol de oradan attılar. Kimse beceremedi bir turlu.. Sonra süper eğlenceli bir şey oldu, bu kargo ofisinin hemen yanı matbaa fabrikasıymış. Gecenin bir vakti 5 tane adam ve ben kapalı fabrikaya girdik (evet bir delilik anı herhalde cesaretime bakın sayın seyirciler) ve adamlar benim 2 tezi de kitap gibi bastılar! Hatta tebrik ettiler "oo kitabınız basıldı, hayırlı olsun" diye. Ben de sevindirik oldum 2 tane de olsa kitap kitaptır.. (yersen). Sonra iç rahatlığıyla eve döndüm son versiyonu okulun websitesine upload etmeye. Haha! Son versiyon ofiste kalmış! Evle ofis arası şaka gibi bir mesafe! Ama zivziv yapmanın vakti değildir yürü ofise dedim ve saat 10:30 pm'de ofisin yolunu tuttum. Tabi ki mükemmel geçen günüm, burada da etkisini gösterecekti, ve dosya ısrarla upload olmadı. O an havaya bakıp "beni vazgeçiremeyeceksin!" diye bağırdım mı? Evet. Baktım olmuyor, küçük emrah kıvamlı bir mail yazdım okuldaki profesöre ve öğrenci işlerindeki abiye, dedim upload olmuyor, nolur e-mail'le yolladığımı official sayın. Olumlu cevap geldi ve oh çekip eve döndüm.

Günün son gölü eve girerken geldi: Çizmelerimi çıkarırken fark ettim ki, ben sabahtan beri iki ayağımda 2 farklı model çizmeyle koşturuyormuşum! Spastik bi şekilde sırıtıp finally uyumaya gittim. Kıssadan hisse sevgili pıtırcıklar, 48 saatte tez yazarsanız ibiş olursunuz, rezil olursunuz, evren tüm gücüyle size saldırmaya çalışır, şanslıysanız az zararla atlatırsınız. Siz en iyisi adam olun ve tezinizi normal sürelerde yazmaya çalışın. Hatta bence hiç tez tazmayın. Tezsiz olacaksa para verin o modelde okuyun ama tez yazmayın. İşte tezli master alanın da Allah böyle belasını veriyor.

Dextaa

2010-12-13T18:47:00.004+01:00

Lost, Flashforward veya BSG zamanlarindaki gibi, bir bolum bitirdikten sonra deli gibi bilgisayarin basina kosup yazasim gelmiyor cok uzun zamandir. Evet Fringe son zamanlarda her bolumle daha da kendini asiyor ama en sonunda "oeh" dedirten bolum yine Dexter'dan geldi. Son zamanlarda bir cok arkadasimla konu oldu bu insanin icindeki "iblisler". Hepimiz kendi seytanlarimizi tasiyoruz, ve insanlarla olan iliskilerimiz, aslinda bu seytanlarla yuzlesip onlari ne kadar kaldirabildigimizle alakali olarak belirleniyor gibi. Bazen korkup kaciyoruz, hayatimizin yuzeysel katmanlarinda tutuyoruz o insanlari. Bazense, cok nadir de olsa karsilastigimiz o seytan bizi korkutmuyor. Hatta seytanimizla yuzlesebilen, onu tolere edebilen birileri oldugu fikri bizi ozgurlestiriyor. Bulent Somay, psikanaliz derslerinden birinde "kendini gecmek, icindeki bilinmeyeni/arzuyu/seytani yenmek degil, ona sahip oldugun gercegini kabullenebilmektir" demisti. Super hakli bir tespitti tabi de, sanirim bizim bunu anlayabilmemiz icin aradan bir kac yil gecmesi gerekti. Iste Dex abimizin de bu bolumu * spoiler degil sakin olun * "dark passenger" olarak tanımlanan karanlik tarafla ilgili, birinin icindeki karanligi sevmekle ilgili super bir kac cumleye sahne oluyor.

D: Don't be sorry your darkness is gone. I'll carry it for you. Always. I'll keep it with mine.

Bu efenim, cok ama cok uzun zamandir duydugum en gercek, en ask ve inanc dolu cumleydi. Her zamanki gibi saygiyla egiliyoruz onunde Dex.

Hypothesis

2010-11-01T14:07:00.004+01:00

Ben bi haftada tez yazabilecegimi iddia ediyorum.

Bakalım sonumuz ne olcek.

EBS Mascot

2010-10-22T16:28:00.006+02:00

Haha okulumun maskotunu yeni gördüm, atla eşek arası bişey olduğunu tahmin ediyorum :) tam da EBS'e yakışır, at gibi teptiler, eşekler gibi çalıştırdılar hepimizi..

I don't love and accept myself... yet.

2010-10-22T15:19:00.005+02:00

Bu Yoga, meditasyon, terapi vs. işlerinde kendi kendine telkinde bulunmak en muhim şeylerden biri.. Almanya'daki mikrobiyotik abi bana EFT yapmayı öğretirken sürekli "I love and accept myself.." bla bla bla birşeyşer tekrarlatıyordu.. Tamam. "Bir şeyi 40 defa söylersen olur" lafı durduk yere çıkmadı. "Söz tohumdur" lafı da öyle. İsimlerimizin bile yarattığı titreşimlerin hayatımızı hatta kaderimizi etkilediği yönünde çalışmalar mevcut. Ama eğer ben hala bu olaylara yabancıysam, sorgulayıcı yaklaşıyorsam, tam anlamıyla 'inisiye' olmadıysam, bana bu lafların fake gelmesi normal değil mi? Kardeşim kendimden mutsuzum belli ki yogaydı meditasyondu alternatif bir çözüm arıyorum rahatlamak için. Şimdi durup dururken, hele de kendimi çok stresli/agresif/duygusal/dengesiz (you name it) vs. görüyorken ve değiştirmek istiyorken, bu yolları da bu nedenle tercih etmişken herhangi bir egzersize "I love an accept myself" diye başlamam mümkün mü? Bence koçların ve terapistlerin bu telkin meselesini bir daha düşünmeleri lazım.

Diğer bir yandan, dün akşam transformational breath metodunu denemek için Judith Kravitz'in seminerine gittim. Sağolsun Stüdyo Prana ücretsiz bir seminer hazırlamış, sonunda her birimize birer cd bile hediye ettiler. Judith acayip şeker bir kadın, bu tekniği kullanarak gırtlak kanserini atlatmış. Sonra da bunu dünyaya yaymaya karar vermiş. İnsanlar normal koşullarda doğru nefesle alabilecekleri oksijenin yüzde yirmisiyle yaşamlarını sürdürüyorlar ve vücudumuzda ciddi anlamda oksijene alışık olmayan bir çok bölge var. Son zamanlarda kanser terapisinde de duymuşsunuzdur ozon, oksijen tedavileri gibi şeyler de aslında vücuda daha çok oksijen sokmaktan başka bir şeyi amaçlamıyor. İşte transformational breath tekniği, hastayken değil ama hastalanmadan önce, doğru nefes almayı öğrenerek sağlıklı kalmamızı, vücudumuzdaki yaşam enerjisinin hiç bir blokajla karşılaşmadan doğru akmasını ve hiç olmadığımız kadar canlı, enerjik ve mutlu hissetmemizi sağlıyor. Bu tekniği tamamen uygularsanız, geçmişte yaşadığınız bazı travma anlarında bastırdığınız olumsuz duygularla yüzleşmek durumunda kalıyorsunuz, ancak doğru nefes tekniğiyle bu olumsuz duyguları olumluya transforme edebiliyorsunuz. "Transformational" lafı da buradan geliyor zaten. Olumsuzu olumluya çevirdiğinizde bloke olan yaşam enerjiniz de rahatça akıyor içinizde, ve mutsuz, sıkkın, sürekli demotive olan sizin yerinize taptaze, hafif, yaşama isteğiyle dolu biri geliyor. Ben son zamanlarda kendimi baya solid mutsuz bir insan olarak tanımlardım, ki beni bile bu sabah işe gülümseyerek getirmeyi başardı. Hatta bugün yaptığım bir iş görüşmesinde karşımdaki aday "sizin gibi iyi ve sıcak insanlarla tanışmak çok büyük şans" vırvır konuştu ki normalde baya domuzun tekiyimdir istediğimde :) Sonuç olarak NLP, EFT, Yoga, Meditasyon, Labirent vs. bin tane yöntem çıkıyor her geçen gün.. Yeni şeylere kapalı olmamakta fayda var, ve hiç belli olmaz, cidden işe yaradığında çok şaşırabilirsiniz.

Transformational Breathing

2010-10-18T13:26:00.004+02:00

Sevgili pıtırcıklarım, son zamanlarda gözüme her yerde takılan bir olay bu transformational breathing. Almanya'da bir ara evinde kaldığım mikrobiyotik abiyi hatırlayanlar bilir, kendisi böyle spiritüel ne varsa dibine kadar giden biridir. Nitekim bu ablanın da İsviçre'de verdiği bir seminere katılmış, "bir seminere katıldım dünyam değişti" kafasında geziyor bu aralar.
Websitesine bakınca ( www.transformationalbreathing.com ) bu hafta Türkiye'de seminer vereceğini öğrendim, Nişantaşı'nda Stüdyo Prana ( www.studyoprana.com ) evsahipliğinde gerçekleşecekmiş. Eğitim de verecekmiş ama azcuk tuzlu olduğu için şimdilik seminerine gidip ablayla tanış olmakla yetineceğim.. İlgi alaka şeyedenler için buyrun aşağıda bir videosunu koyuyorum...

Dubai Notes

2010-09-06T23:39:00.003+02:00

May diır lavli bloggırs, 2 haftadır Dubai'de manyak Arapların peşinden koşturuyorum. Hatta Arap ırkçısı olup çıktım diyebiliriz. Internet yokluğundan (yersen) bizim ülke sınırlarına girdiğim dakika yazmayı planlıyorum olan biten kısmını.

Ama çoğacayipmiş be Atam. Macera dolu Amerika gibi bişey.

Love,

Ma Texan

2010-08-14T16:05:00.005+02:00

Yazmadan duramayacağım bunu sanırım! Geçen sene tam bugün, Kuala Lumpur'da Ben'le tanıştım. Kendisi süper cici bir Amerikalıdır. Hatta bir Texan'dır. Ki benim görüşüme göre gerizekalı Bush dışındaki bütün Teksas'lılar candır. Yenilesidir, süper komik ve içtendir, biotronik New York'lular gibi ortada bırakmazlar sizi, kötü gün dostudurlar. Yalnız, içemezler adam gibi. Almanya'da misafirimiz olarak gelen University of Texas El Paso abileri, bizim her gün öğlen piknikte içtiğimiz şaraplardan iki şişe içince maymuna dönmüşlerdi. Bunlara varsa yoksa bira kardeşim. Patates jenerasyonu bunlar! (öhm.. tam da şu an "bi boktan anlamayan Amerikalı'lar" vaazına başlamaya müsait bir Eurotrash kıvamındayım, o nedenle kısa kesip konuya dönüyorum.) Bu sabah işe gelirken durduk yere Ben aklıma geldi, sonra Kuala Lumpur, neden benim Sin City'm olduğu, sonra tekrar Ben.. Sonra "aaa geçen sene bu aralar tanışmıştık" dedim kendi kendime. "Oha, yoksa bugün olabilir mi o gün?" Tam bir sene sonra o gün beynim bana Ben'i hatırlatabilir miydi? Sonra unuttum, ayrıca bugün yine başka bir southern gentleman'la tanıştım, bu Carolina'dan ama olsun, bu da süper şeker bir abi. Sonra tam bloga yazı yazarken şeytan dürttü, geçen sene Kuala Lumpur'a geldiğimde yazdığım post'un tarihine baktım.. ve Bingo! 14 Ağustos 2009. Şaka gibi. Kendisiyle tanışmamızın üzerinden tam bir yıl geçmiş, ve tam o gün bilinçaltım bana ismini & anılarımızı kustu. Way to go bilinçaltım diyorum, bu performansını ileride milyarder falan olmam için kullanmanı umuyorum.

Cansel diye erkek ismi mi olur len?

2010-08-14T15:50:00.006+02:00

Cranberries konseri benim açımdan daha ne kadar mükemmelleştirilebilir diye sorsalar, "konseri Cansel Elçin'le beraber izlesem" diye cevap verirdim. Kendisi en bi guilty pleasure'ım, en deep secret crush'ımdır, feriştahı gelse tanımam.

Nitekim konser akşamı Küçük Çiftlik Parkı'nda yerlerimizi aldığımızda bir metre solumda ahanda şu resimdeki t-shirt'ü üzerinde olan bir adet Cansel Elçin'i gördüğümde, kalbim çatladı, patladı, hatta bir de içimden ateş falan fışkırdı herhalde. Klasik bir starstruck olmama rağmen gayet cool konseri izledim. Yanındaki cüce arkadaşı da kuzenimi kesmediyse ne olayım ayrıca. Konserden çıkarken hafif bir izdiham yaşanmış olsa da, o izdihamı aramızda bir kişilik mesafeyle bu gubidik kişiyle yaşadığım için çok mutluyum. Bu abi yanımda olacaksa Mekke'deki o Hacı'ların sıkıştığı ölüm tüneline bile girerim, o derece.

Bir de bonus olarak Freudcan'la buluştuk, bir pilog kişisini daha kanlı canlı görmek ayrı bir mutluluk kaynağıydı. Kendisi yazlık ellerden gelsin, beni bu depreşik hallerden kurtarsın diyor, kalbimden temiz bu sayfayı (background siyah ulen) burada noktalıyorum.

Emotional Baggage

2010-08-14T15:34:00.003+02:00

Sevdiğim bir hikaye. Eskiden çok sevdiği, artık nefret ettiği ama hayatından bir türlü çıkaramadığı biri olan arkadaşlarımdan birini hatırlattı bana.

İki seyyah bir şehirden diğerine gidiyormuş. Derken yollarının üstüne taşkın bir dere çıkmış. Tam suyu geçecekler, az ötede korkudan tir tir titreyen yapayalnız ve gencecik bir kadın görmüşler. Adamlardan biri hemen kadının yardımına koşmuş. Onu sırtına almış, suyu öylece aşmış. Sonra kadını derenin öte yakasında bırakıp iyi günler dilemiş. Böylece yollarına devam etmişler.
Ancak yolun kalan kısmında öteki seyyahın ağzını bıçak açmamış. Suratından düşen bin parça. Somurttukça somurtuyor. Birkaç saat böyle surat astıktan sonra suskunluğunu bozup şöyle demiş: "Ne demeye o kadına yardım ettin? Bir de üstelik ona dokundun. Seni ayartabilirdi! Baştan çıkarabilirdi! Erkekle kadın böyle temas etsin, olacak iş mi? Ayıp yahu! Olmaz, bize yakışmaz!"
Kadını sırtında taşıyan seyyah sabırla gülümsemiş. "İyi de dostum, ben o genç kadını derenin karşısına geçirip orada bıraktım; sen ne demeye hala taşıyorsun?"

Samosa buldum, yuppie!

2010-08-11T17:10:00.002+02:00

O kadar da depreşik değilim yau, mesela bugün durduk yere Singapur diyarlarından özlemekte olduğum Hint yemeği 'samosa' yapan bir yer buldum İstanbul'da.

Süper sevindirik oldum..

Bir de sanırım dün food poisoning'in en nadir örneklerinden birini geçirmeme ramak kalmıştı. Steak house burger'la başlayıp, çiğköfte dürüm-şalgam ikilisinden sonra Strawberry Mojito içip üstüne gece 02:30'da waffle yidik. Evet, allahtan çoğul olarak yaptık bu eylemi de kimse deli bu hatun diye beni akıl hastanesine kapatmadı.

Neyse, bunun bir seferlik bir delilik olduğuna inanıyorum, yarın itibariyle normal insan yemeği moduna dönüp, kendime geliyorum.

Wasted Disney Kids

2010-08-10T10:40:00.004+02:00

Disney gerizekalı bir jenerasyon yarattı. Spielberg falan da katkıda bulundu buna. Mucizelere inanan, hayatı masal tadında yaşayan bir grup büyümeyen çocuk.

20'li yaşlarında Harry Potter falan okudu bunlar. LOTR'u bayılarak izlediler. Zaman zaman hala haftasonu erkenden uyanıp çizgi film izliyorlar.

Bir de "happy ending"e inanıyorlar.

Not that there is such a thing called a happy ending, anyway.

Bad Bad Advice

2010-08-10T09:04:00.002+02:00

Bu sabah şu yorumu yaparken bir arkadaşıma, yazdıklarımı okudum ve kendi pesimistliğime şaşırıp yollamaktan vazgeçtim. Ama bunların benim düşüncelerim olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği için en azından buraya yazmak istiyorum. Kimse feyz almasın, peşimden gelmesin, depreşik olmasın efenim.. Bu sadece benim beyin cimnastiğim.

"it's so weird that this morning i was contemplating on how to find the courage to overcome inaction. i totally agree with you on why we avoid change in the first place. we fear that in the end we'll eventually realize the problem wasn't the absence of change, or the extra weights, self-loathing or anything else.. it's life and it's random. we might have to face the fact that we're no special than anyone else. in the end, life isn't a movie and we're certainly not the directors of it. the only way we can control our lives is through destruction. even if u make the best choices and be the best possible person u can be, things still can suck. but when u decide to destroy something going good, then u have the control of your life for a "glimpse" of time."

Frankfurter S.

Eheh, bir sonraki adımım toplu katliyam olacak sanırım.

Koh Phi Phi Le

2010-08-09T20:25:00.005+02:00

Ahanda buraya gitmeyi planlıyorum kurban bayramında, ama fiyatlar çok uçmuş be Atam, şu depresif dönemimde bana yapılacak şey miydi beaa?

Bütün low budget airline'ları denedim, hatta Londra'dan direk Kuala Lumpur'a 400 liraya uçan Air Asia'ya bile baktım amma velakin bütün evren birleşip frankfurter sosisçiğimi çıldırma noktasına nasıl getiririz diye uğraştığı için, tabi 2 gün önceye kadar maksimum 600 euro olan fiyatlar ikiye katlanmış.

Neyse üzüntü ve muz kabuğu modunun bokunu çıkarmayalım diyor ve önümüzdeki maçlara bakıyoruz.

Benim kadar bıkanlar da varmış bu manik depresif durumdan olley!!

2010-08-09T20:04:00.005+02:00

Sözlükte biri hissiyatımı süfer anlatmış. Şimdi yazsam bi türlü (bana ait değil sonuçta) yazmasam imkansız (bu kadar derdime derman olabilecek bir anlatımı görmezden gelemem) ben de koy götüne diyor ve yayınlıyorum sayın seyirciler..

"Sevmekten yorulmak" başlığı altında perfection'un entry'si.. Ellerine sağlık..

Bosa kurek cektigini anladigin anda hissettigindir.. Bosvermektir, istemeye istemeye bosvermektir.. Ama hep, keske bisey olsa, bisey yapsa da vazgecmemi engellese diye beklemektir..

Anlasilamadiginda, kendini anlatmaktan yoruldugunda hissettigindir.. Her tartismanin sonucunda, hic bir yere varilamadigini farketmektir..

İnandigin seyleri savunmaktan vazgecmektir.. Savunmak icin yeterli gucu kendinde bulamamaktir..

Bir sure sonra, cozulmesi gereken onca sorun, kizdigin onca nokta varken bile yine de sonunu onceden gorebildigin ve hic bir ise yaramayacak olan tartismalara girmemek icin ugrasmaya calismaktir.. Sorunlari gormezden gelmek icin kendin olmaktan vazgecmektir..

Sevmekten yorulmak sonun baslangicidir..

İnanmak istemedigin ve kalbini cok yaralayan bir sonun baslangici...

someday. that's a dangerous word. it's really just a code for 'never'.

2010-08-09T19:27:00.003+02:00

İnsan, içindeki boşluğa rağmen nasıl hiç bir şey yokmuş gibi hayatını süper efektif devam ettirebiliyor, ilişkilerini, işini gücünü sorunsuz sürdürebiliyor yeni anlıyorum.

Miss u Singa!!

2010-08-09T07:40:00.007+02:00

Singapore Sling.

Rakı bizim için neyse bu abiler için de S'pore Sling o.

(Bu arada süper tadı..)

Dolunayda Singapore harbour..
Hiç fena değil!!

.. ve yeni yapılan Marina Bay Sands otelinden Singapore Skyline..

Müthiş özledim!!

Catharsis

2010-08-06T14:20:00.002+02:00

Neden periyodik aralıklarla hayatımda olmayacak şeyleri başarıp, ardından uzun bir macera yaşayıp sonra yumurta taaa kapıya gelene kadar katatonik bir uykuya dalıp tam da son dakikada, artık bütün deadline'ların geçtiği, herkesin bezdiği son noktada olayları toparladığımı anlıyorum galiba.

Kısaca insan neden self-destructive olur? Mükemmel giden hayatlarımızın neden zaman zaman içine sıçarız? Cevap "catharsis" efenim. O uzuuuun duygusallık, üzüntü, suçluluk, nefret ve başarısızlık hissinin birikimi sonucu bütün zehirimizi tek seferde püskürttüğümüz rahatlama anı için. Ardında öyle bir pembik beyin bırakıyor, öyle bulutların üstünde bir kafa yapıyor ki, her seferinde ister istemez o döngüye sürükleniveriyor insan.

Antibody

2010-08-05T17:01:00.002+02:00

Bugün Singapur'lu arkadaşımla konuşurken bir ayma anı yaşadım.. Benim bünyem aşkla alakalı en ufak bir duygu kıpırtısına karşı anında antikor üretebiliyor sanırım.

Eheh, hayırlara vesile olur inşallah.

Ice Queen

2010-08-04T18:51:00.003+02:00

Dürüst olayım mı? Designated yandaşlarım, ailem, kankalarım, komşularım, düşmanlarım, bahçemizdeki kediler, işyerimin önündeki simitçi amca vs. dışında, çemberin dışında kalan, rutinimi bozma potansiyeli taşıyan, hayatıma derin bir yenilik/farklılık getirebilecek birilerine içimde ufacık bir duygu kıpırtısı taşımaktan ödüm patlıyor.

Özel alanımdayken insanlara sonsuz güvenen, koşulsuz seven, kahkahalarla gülen, koskocaman sarılan, sırtını dayayan ben, bu alanın dışında herhangi biri bana dokunmaya kalkınca on metre öteye kaçabiliyorum. Güven, sıfır. Bir duygu oluşuyorsa mesela içimde bu alanın dışında birine, self-control mekanizmam bilinçaltımla o kadar kanka olmuş ki artık, o insana karşı türlü komplolar kurmaya başlıyorlar. Kızıyorum, sinirleniyorum, mideme kramplar giriyor, hatta zaman zaman tiksiniyorum o insandan. Kenarda köşede kalmış, sebebini unuttuğum bir sempati duyduğumu hatırlıyorum o insana sonra. Hemen ağır abi tavırlarıyla aklım soruyor "Neden? Bu insana neden değer vermelisin ki?" Ve sıralamaya başlıyor eksikliklerini, mükemmellikten uzaklığını. Zaman zaman eskilere dayandırıyor tezini, çokça karşılaştırıyor tanıdığım mükemmel olmayan insanlarla. Benzerliklerini buluyor, gözüme kocaman sokuyor onları. Sonra tanıdığım ve kaybettiğim mükemmel insanlardan dem vuruyor, ne kadar beceriksiz ve salak olduğumu hatırlatıyor bana. Mükemmellikle uzaktan yakından alakam olmadığını fısıldıyor kulağıma. Bu arada ben çoktan çember dışındakini çemberin içine alma fikrinden uzaklaşmış oluyorum.

Bu rutine ihtiyacım var diyorum içten içe, hayatım ne kadar düzenli, kafam ne kadar rahat ve kalbim ne kadar boş olursa sağlıklı hale geldiğimi görüyorum (Alman ekolü eheh), ama aynı zamanda yaşamadığımı hissediyorum (gelsin warm blooded Akdeniz ekolü). Aslında karşı çıktığım yeni insanlar değil genel olarak, anlamışsınızdır, yüzlerce kişiyle tanışırsınız, aylar boyunca kalabalıklara dalıp çıkarsınız.. Birileriyle eğlenir, güler, saatlerce dünyayı kurtarır, birilerini sevdim sanırsınız, başkası size aşık olur, öbürü dost, diğeri düşman, bazıları etkisiz eleman.. Sonra biri çıkar gelir aralarından. Geldiğini asla fark etmediğiniz biri. Kalabalığa karışıp girer hayatınıza - ilk koruma engelinden kalabalık faktörüyle yırtmıştır - ardından sinsice alıştırır sizi kendine, ne olduğunu anlayamadan sohbetini aradığınız biri haline gelmiştir, varlığı size mutluluk vermektedir. İşte tam o an, alışmaya başladığınız, çemberin sınırlarının silikleşmeye başladığı, hatta yumuşamaya başladığınız o an fark edersiniz ki, elinizde sadece 2 seçenek vardır: Ya cesur olup, bu bilinmeyeni gerçekliğinize katıp, iyi veya kötü sonuçlarına katlanacaksınız, ya da kendisinden şiddetle kaçınacaksınız. Sağolsun benim bilinçaltım ve aklım bir olup nefret ettiriyorlar o varlığıyla beni mutlu eden kişiden. Öyle bir noktaya geliyorum ki, bir bakmışım zamanında o insanın bana hoş geldiğini bile unutmuşum çoktan. Ama çok garip, bu süreci biliyor olmam, o sürece etki edebileceğim anlamına gelmiyor. Yani evet oyunu görüyorum, durumu algılıyorum, ama etki edecek gücüm (cesaretim) yok sanırım, şimdilik. Bir nevi sarhoşluk anı diyelim, basiretim bağlanıyor. Sanırım çemberin dışındakine karşı herhangi bir duygu beslemekten korktuğumdan çok, kendimi -şu anki gerçekliğimi bozabilecek gücü ellerine teslim etme potansiyelim olan - birilerine bırakmaktan korkuyorum.

Gözümü hangi kapatışımda deprem oldu ve ben her şeyimi kaybettim? Hangi ara güvenmekten, kendimi bırakmaktan korkar oldum, cidden bilmiyorum. Artık bunu da bir terapistim olursa onunla konuşuruz.

The Concept of "We"

2010-07-17T09:02:00.003+02:00

Evet "Sex and the city" e iyiden iyiye sarmis bulunmaktayim, ama yapacak bir sey yok. Lost bitti, BSG bitti, her bi$ey tatilde, ozellikle hayvanlar gibi Dexter a$ermekteyim ve caresi yok, oturup Kavak Yelleri izlemeyecegime gore gec de olsa bu fenomene kaptirmi$ bulunuyorum kendimi.

Evet, bu diziyi izleyen her kadin gibi ben de "acaba hangisiyim?" moduna girdim bir noktada.. Bu geyigi cevirdigim bazilari otomatikman "ben Miranda'yim" ya da "ben Charlotte'um" diyebiliyorlar. Daha "ben Samantha'yim" diyecek kadar da$ak sahibi bir turk kadiniyla kar$ila$madim ama, bunun tipkisinin aynisiyla 2 yil gecirdim ben huleyn! MBA boyunca dipdibe ya$adigim Rus hatun aha bu Samantha'nin tipkisinin aynisiydi... Biz boyle gerzek gerzek a$k me$k muhabbetleri ederken, hatun tecrubelerinin verdigi kuvvetle erkek milletine sovup sayip dalgasini gecerdi surekli. Ya da ic gecirip "I need a man tonight" diyen biriyle daha kar$ila$mi$ degilim henuz. Adamlar hatunu got gibi ortada biraktiktan sonra "hayat bu, dogaldir.." diyerek ertesi gun hemen ba$ka bir adama kancayi takani falan.. Ya da Hong Kong'da tanimadigi insanlarin du$unda sizip ucagini kaciran ve geldiginde bunu onemsiz bir talihsizlik olarak degerlendirip olaylara buyuk pencereden bakabilen.. Tabi ki gorecelidir bu durum, ama bende saygi uyandiriyor bu hatun tipi, cunku ne kadar slutty olduklari du$unulse de aslinda inanilmaz ki$ilik sahibi insanlar. Sadece istedikleri $eyler genelin istegine gore biraz daha cizgi di$inda ve bunu dile getirmekten asla cekinmiyorlar.

Neyse, ba$ligimiza gelmek gerekirse, bu "we" durumu cok acayip bir konu ili$kilerde. Kadinlar ili$kiye girince otomatik olarak her plani "biz" olarak yapmaya ba$iyor. Hele evlenince durum daha bir rezalet, "biz" derken bu sefer "anne baba cocuk" adina konu$maya ba$liyor, bir nevi ailenin sozcusu durumuna gelen hatun ki$isi. "Bu hafta di$ doktuk, hem babamiz da belini incitti, gelemiyciiz $ekerim" gibi insani kusum kusum kusturan soylemler dogabiliyor bu kadinlardan. Erkeklerdeyse durum biraz daha farkli. Ki$isel planlarina "kadin" ogesini katmaya, ya da "biz" olarak plan yapmaya ba$lamalari biraz daha zaman aliyor, bazen bu olgu hic gercekle$miyor. Bazense onlar icin "biz" demek, kadina haber vermeden kadin adina da plan yapmak demek olabiliyor ki, erkeklerin bu davrani$ina ayrica hasta oluyorum. Hani kadinlar olarak biz korunmaya kollanmaya muhtaciz ya, kendi ba$imiza plan yapamayiz mazallah, illa bir erkek ki$isi - artik baba mi olur, koca mi olur, secin birini - bizim adimiza kararlar vermelidir ve bizim hep son dakika haberimiz olur bundan. Bir de sebep olarak "ben senin iyiligin icin boyle yaptim Fato$can, sen kirilmayasin diye oyle dedim" falan gibi embesil cevaplara burunurler. O an i$te kari$ik duygulara gark olur hatun ki$isi, "clearly, ben bu adami yuksek IQ'su icin sevmemi$im" denir. Evet tahtaya 3 kere vurdum tam $u an, Allam boyle gerzeklerle yolumu kesi$tirme yarebbim dedim.

I$te "Sex and the city"nin de bir bolumunde, bu erkeklerle kadinlar arasindaki "biz konsepti" problemi konu$ulurken, sevdigim biricigim Samantha lafi patlatiyor:

Samantha: Men do this all the time. Women walk around thinking "we". But men's version of "we" is "me and my dick".
Miranda: Totally!

Efenim yukaridaki cumleyi ceviremiyciim, ama google translator diye bir $ey girdi hayatimiza cok mutlu etti bizi boyle arapca falan anlar hale geldik, cekinmeden deneyiniz efenim. Saygilar efenim. Saygilar.. Minnetler..

Bir de du$unun efenim, yukaridaki saptama dogru degil mi Allasen?

Me the Big Boss Y'all

2010-07-16T15:47:00.002+02:00

Seinfeld'de George'un surekli konu$an bir patronu vardi. Adam, George ne zaman odasina gitse $u soldaki resimde gorunen masasinin ardindan inanilmaz bir hizda ve susmadan dakikalarca konu$up George'u dumura ugratirdi.

Zamaninda bu olaya cok gulmu$um herhalde, $imdi benim patronum da kesinlikle ayni. 2 cumleyle anlatabilecegi bir konuyu 40 dakikada ve bagirarak anlatabilme yetisi Maslak'ta 10 kaplan gucunde ma$allah. Bende artik bir guvenlik kalkani olu$tu, odasina girdigimde bagirmaya ba$ladigi an benim bunye default olarak algilamiyor zaten bagiri$ini, ilk ba$larda duruma $a$an ben artik tabir-i caizse "ka$arlandim" mi ne, saatlerce dinlesem tinlamiyorum.

Demin yine odasindaydim, tam konu$masini bitiriyor.. Bir adim attim kapiya dogru, hoop bir cumle soyledi.. Bir adim daha attim, tekrar bir cumle soyledi. Tam da $oyle oldu:

Patron: Boyle firmalarla calismayalim.. (pharaoh adim atar) Yeteneksizler resmen. (bir adim daha) Beceriksizler.. (bir adim daha, kapiya az kaldi..) Incompetent idiot surusu bunlar walla.. (ve hooop kactim!)

Bir de Asim Can Gunduz kivaminda surekli ingilizce-turkce karisik bir konusma durumumuz var ofisce ama ona hic girmeyelim zaten, ortaya cikan kelime kombinasyonlari stand-up kivaminda kafalar yaratiyor her birimizde. Butun buna ragmen keyfim yerinde i$te ama ya, buna ne demeli bilmiyorum.

How to Lose Lust in less than 10 seconds

2010-07-13T09:32:00.003+02:00

Hay Allam yaa.. Agzimizdan bi kere "lust" lafi cikti ya, bakti oluru var durumun, bir $eyler i$e yariyor olsa gerek.. Bu sefer paso bunun uzerine gitmeye ba$ladi pic! Surekli poz halinde duru$lar, tripler, kisaca fizigini on plana cikarabilecek her turlu davrani$ abide..

Ya $u kadar (elimle kibrit kutusu buyuklugunde bir aci olu$turdugumu du$un sayin okur) akil olsa, sadece tipin degil, zeka belirtisinin de kadinlardaki en buyuk turn on oldugunu bilebilir bu erkek ki$isi.. Evet "lust" fiziksel cekimle yaratiliyor, ama bu "lust" olayi sadece goruntuyle olsaydi, reklam panolarina a$ik olurduk degil mi? Kar$imda surekli bana 333 numarali pozunu yapacak birini degil, zeka piriltisiyla aramizdaki cekimi besleyebilecek birini istiyorum. Cok bir $ey degil bu istek yau, cidden.

World Cup Finali Babaya Nasil Ziyan Edilir?

2010-07-12T15:13:00.003+02:00

Bir kere benim gibi bir Casillas a$iginin babasi Hollanda'yi tutuyorsa, dokuz kusurdan birini i$lemi$ demektir. Bu durumda default olarak baba icin final macini rezil etme planlari kacinilmazdir degil mi sevgili paranoid android frankfurter sosis izleyicileri?

Daha dakika bir'den itibaren Casillas'a methiyeler duzulmeye ba$lanir, "ah ne $eker, ne mukemmel bir $ahsiyet, maci biraksalar ke$ke 90 dk. Casillas gosterseler.." $eklindeki kusturucu yorumlarimdan sonra baba kimil kimil rahatsizlik belirtileri gostermeye ba$lar..

Ardindan babamin ispanya'yi yermeye cali$an bir iki lafi ustune benim "Bi kere ahtapot herkesten akilli, Ispanya $ampiyon olacak ki ba$tan anla$alim, bo$una umitlenmeyin Hollanda sumsuk sumsuk oynuyor zaten, benim Spaniard'larimin yaninda solaryumlu dümbeleklerin esamesi okunmaz" $eklindeki counter attack'lerim sonucu baba delirme kivamina gelir ve "ispanyollarin hepsi cingene zateeeennnn, gebersinler, sen de git yatsana yarin i$ yok muaaaaa?" diye haykirmaya ba$lar.

Sonuc: Kazanan bir ispanya, deliren bir baba ve mutluluk sarho$u frankfurter sosis.

ps: Bu arada Lust'umu kaybettim, hukumsuzdur. (anlikmi$ haci o hissiyatlar.)

Lust at first sight

2010-07-09T13:16:00.004+02:00

Bu aralar cok kafa yordugum bir konu. (Can't believe I'm quoting Sex And The City, but what the hell) Gecenlerde soyle bir diyalog izledim:

Carrie: Do you believe in love at first sight?
Big: No, but I believe in lust at first sight.
Carrie: C'mon, I'm serious.
Big: So am I.

Anlamak istedigim $u. Biriyle tani$iyorsun, uc be$ gun sonra durum degerlendirmesi sonucu: adam seni deli gibi istiyor belli, evet sen de istiyorsun, ama ortada henuz a$k yok. Etkilenme var evet, begenme, belki birbirinin ekseninde donmeye ba$lama durumu, ama o kadar. Bu durumda uzakla$mak mi beklemek mi gerekir desem, beklemek diyecek herkes biliyorum. Ama i$te o donemde duygularina teget gecemiyor insan. Taraflardan biri yonunu $a$iracak muhtemelen. Puff. Kafa kari$ikligi.

Twilight Hotties

2010-07-01T15:32:00.005+02:00

Demin dunyanın en sıkıcı toplantılarından birinde kendimi dun gece izledigim "The Twilight Saga: Eclipse" filmindeki en begendigim erkek karekterlerin listesini çıkarırken buldum.

Kesinlikle Edward hastası bi kişi değilim. İtinayla alıp tepe tepe kullanabilirsiniz. Canım bitanem Jacob'ın ne kadar mukemmel bi insan oldugu zaten aşikar, bu nedenle diger hidden gem'lere geçiyoruz..

İlk olarak bu Kellan Lutz kendini aştı abi ya. Adam çıtayı sürekli yükseltiyor, her filmde daha supersonik bir kişiliğe bürünüyor, hayır olsun diyorum.

İkinci olarak yeni doğan Riley rolündeki abi de başarılıydı, es geçmemizin haksızlık olacağını düşünüyorum.

Last but not least, Jasper efenim. O güneyli aksanı, o cici halleri falan Edward da kimmiş etkisi yarattı insanlarda. Ki seçmelere Edward rolü için katılmış biri olduğunu bildiğimiz bu abi hakkında, yapımcıların çabuk karar vermiş olduğunu gösterdi cidden.

Bu arada bahsetmeden geçemiyciiim, bu Bella neden patatese dönmüş abi? Aman Allahım, bu kadar sıradan, bu kadar sokaktan geçen insan havası verilmiş mediocre bir başrol görmemiştim hayatımda.

Filme çok bayıldığımı söyleyemem, sanırım kitaptaki her şeyi istediğim için oldu bu, bir de Cullen ailesine çok paye verilmemişti bu nedenle bi tatminsizlik oldu. Volturi'ler de kesinlikle kısa da olsa mükemmel bir appearance gösterdiler, yeni filmde bizi neler beklediğini ufak da olsa gördük. Neyse kısaca benim açımdan beklentilerimi şöyle böyle karşılayan bir adaptasyondu, emeği geçenlere saygılar efenim.

Her $ey Dunya Bari$i Icin :D

2010-06-29T14:55:00.003+02:00

Eyup Milli Egitim Muduru Gusamettin Erdogan (evet bildiginiz Erdogan ailesinden, yani ba$bakangillerden) gorevde oldugu 4 yilda tam 160 ulke dolasmis. Soranlara da "Her seyi dunya barisi icin yaptim" demis :) Abi Turk kulturunu dunyaya tanitiyo..

Baksaniza yandaki resim mesela, Singapur burasi efenim.. Me$hur Merlion heykelinin yaninda boyle bir resim cektirmeden dunya barisi saglanir mi? Hayir tabi ki.

Bir de yuzsuzce demi$ ki, "Ben dola$irken Fethullah Gulen'in okullarini da ziyaret ediyorum, cemiyet olarak veya degil ama butun dunyaya yayilmis durumda Turkler, bu da kabul etmemiz gereken bir realitedir." Sagol abicim, senin gibi reziller sayesinde unutacagimiz varsa da unutmayacagiz bu ampulgillerin kepazeliklerini.

Paranormal Pazartesi

2010-06-28T09:35:00.009+02:00

Agzima sictin be Paranormal Activity!

Senin yuzunden dun gece uyuyamadim. Evden gelen abuk subuk sesleri dinledim. Her an ensemde bir nefes hissedicem korkusuyla yorganin altina saklandim.

Tam babamin tuvalete kalktigini duyup sevindirik oldum, isik acip kitap okuyayim uykum gelsin dedim, bir sure sonra babamdan ses cikmamaya basladi.. Icten ice bir panik havasiyla tuvaletin kapisini yumruklamaya basladim, dayanamayip araladim, babam uyuya kalmis.. Ayni filmde ***spoiler** icine deamon giren hatun gibi **spoiler*** bu sefer kapiya cotank diye bi vurdum uyandi babam, of ben de rahatladim kimse possess etmemis, ama yine de isiklari acik biraktim ve en geyik kitabi secip bayilmayi bekledim..

Sonuc, pok gibi bir pazartesi sabahi.

Simitci Amca

2010-06-24T08:24:00.004+02:00

Kendinden nefret ettiren Turk insani zaman zaman da tekrar kendine asik ettirebiliyor beni.

Berbat bir gundem var zaten, herkesin ici sismis durumda.. Hava gundemden de berbat. 10 dakikalik yagmurda (hatta Rumelihisari'nda dolu yagmis ve tutmus.. 23 Haziran'da Istanbul'da yer kar tuttu yani.. saka gibi!) sel alan yollar, etrafimizi saran mutsuz ve doyumsuz insanlar, derken..

Sabah isyerimin onundeki simitci amcaya ugruyorum.. Simit 750 sanirim ama bende bozuk sadece 500 var. Utana sikila "Abi 500 var, 250 sonra odesem olur mu?" diyorum, bunun uzerine abi "Ya konusunu bile etme, hatta al sana bir de catal" diyor ve simidin yanina catal sikistiriyor.. Ehe parasini odemeden simit alana bir catal bedava :)

Seviyorum iste yurdum insanini.

Ise gelince millete anlattim bu durumu, bir arkadasim bu amcaya toplam alti milyon borclanmis, borcundan bahsedip ozur diledigi her an bir catal veriyormus amca :) Yoksa faiz gibi bisey mi bu yau? Ehe batinin sadece egitimini degil, okuzlugunu ve paranoyakligini da almis frankfurter sosis bildirdi efenim.

Apaci Muzigi Beyin Patlatir Mi?

2010-06-21T09:48:00.005+02:00

Abicim hani Mars Attacks'te gramma'nin caldigi muzik bu heyvancagizlarin kafasini patlatiyodu ya, su apacilerin kullandigi arabalardan gelen muzik de benim kafami patlatacak bi gun diye korkuyorum. Hatta irkciligi, sinif ayrimciligini daha da ileri goturup kicimdan bir teori uydurmak istiyorum, o da soyle: bu abiler boktan hayatlarinin intikamini o beyaz sahin arabalarina binip, apaci muzigini de son ses acip agzimiza sicarak aliyorlarmis gibi geliyo. Yaz da gelince, yolda cam falan acmak mumkun olacak mi bilemiyorum. Ya da sonunda ben de kafayi kirip apaci olacagim, o salak muzigi de bayila bayila dinleyecegim.

Aradigim Huzur Spordaymis

2010-06-19T13:09:00.004+02:00

2 haftadir diyet yaninda spor yapiyorum, ama bedenimden once kafam hafifledi desem?

Ya cok acayip, i$in stresi sikintisi var mesela, spora gidip 1,5-2 saat hayvanlar gibi cali$tim mi? Pembik bi insana donu$uyorum.. Kafamda ne sorun, ne $uphe, ne mutsuzluk (serotonin etkisi tabi bu), eve gidiyorum ne hir gur yapacak hal kalmi$.. Boyle huzur ve ne$e hakim oldu hayatima bir anda.

Yemin ediyorum icimdeki nedensiz kizginliklari falan da susturdu spor. Boyle cogacayip bi$i oldu bana.. Bi pozitifle$tim, dusuncede bir berraklik, genel bir mutluluk hali geldi uzerime. Her sey iyi olacak havasi hakim. Hayir olsun bakalim :)

Happy Birthday Angie!!

2010-06-04T17:55:00.004+02:00

Ablamin hayattaki en buyuk a$ki Brad Pitt. Hatta mutfaginda koskocaman bir Brad Pitt posteri durur, 5 ya$indaki yegenimin Brad Pitt'i akraba falan sandigindan $uphelenmekteyim..

Demin konusuyorduk ki, ablamin hayattaki en buyuk du$mani olan Angelina Jolie'nin dogum gunuymu$ bugun onu fark ettik. Hatun 35 oldu. Ablam bir yandan hatun ya$landi diye seviniyor, bir yandan da bir ya$ buyuk olmasindan dolayi sinir oluyor.

Ve benden bomba gaf geliyor:

"Uzulme ya, hatun olmu$ otuzbe$, bundan sonrasi downhill, olur gider yakinda.." Ne kadar gerizekali bir karde$ oldugumu bir kere daha kanitliyorum =) Gecen seferki olayda da 13 falan ya$indaydim, arkada$imin ablasi okula gelmi$ ve ben hatunu hic begenmemi$im nedense.. Eve geldigimde ablama çotank diye $ey demi$tim "Abla bugun Ate$'in ablasi geldi okula, senden bile cirkin!" I$te boyle boyle aldik gaf kralicesi unvanini =) Ha bu arada evet, happy bday Angie!!

Katil Oda Spreyi

2010-06-03T09:26:00.005+02:00

Abi $u anda cok guzel kokuyorum. Sebebi de herhangi bir parfum degil, bildigin oda spreyiyle yikanmi$ olmam.

Aslinda bu Friends'in son sezonunda Ross'un ba$ina geliyordu. Sprey bronzla$tirici cihazini yanli$ kullandigi icin 12 defa ayni yerine bronzla$tirici puskurtuluyordu ve Miss Hawaian Tropic'e donu$uyordu. Ama bu tur olaylar sadece komedi dizilerinde ya$aniyordu, benim gibi birinin ba$ina, hele de i$yerinde gelmezdi degil mi? Ama oldu i$te..

Tam ofisin common room'undaki oda spreyinin bitip bitmedigini anlamak icin yerinden cikarip bakarken cihaz "piiiissssstt" $eklinde alnimin orta yerine sikti oda spreyini. Sonra ben Friends'de Ross'un bu $ekilde 12 kere ayni noktaya bronzla$tirici boya puskurtmesini hatirlayip gulme krizine girip durumu i$ arkada$ima anlatirken cihaz elimde ayni pozisyonda durdugu icin hoooop bir daha"piiiissssstt"!!! Ben artik koptum, yere oturdum gulmekten.. İ$ arkada$imin yorumu da iyiydi.. "Belki bastirdigin icin puskurtuyordur!" Evet, free will var alette, damarina basinca puskurtuyor spreyi. Hay allam ya. Mis gibi kokmaktayim, evet.

Gulumseten Detaylar

2010-06-02T17:33:00.004+02:00

Sabah ayakkabimin altina takilan ta$in yol boyunca beni deli etmesi, ofise gelince buyuk ugra$lar sonucu ancak cikarabilmem..

Temizlikci teyzenin yerde buldugu ayni ta$i ugurlu ta$im zannedip, temizleyip masamin en guzel yerine ili$tirmesi..

Ofise tikildik, kaldik..

2010-05-31T10:23:00.004+02:00

A$agidaki insanlar İsraili protesto ededursun, biz de ofislerimizde tikilip kaldik, surekli ofise dolan kuran seslerinden sinirimiz bozuldugu icin gulsek mi, yoksa dakika ba$i duydugumuz tekbir Allahuekber sesinden tirssak mi, haberlerden duydugumuz geli$meler yuzunden aglasak mi bilemedik.. Daha gelenler olacakmi$, hayir olsun diyorum...

There's a new man in town demi$tim, Lady'mi$ o =)

2010-05-27T11:19:00.000+02:00

Dunyayi kurtarma isini devrettim, Bodrum'a yerle$iyorum

2010-05-27T08:37:00.012+02:00

Ya evet zamaninda cok idealist genclerdik degil mi? Cogsuperdik, mihemmeldik hatta.. Boyle en iyi okullarda okumu$, "felsefenin-edebiyatin-sanat tarihinin-sosyolojinin-psikolojinin" amina koymu$, ilgi alanlarin ne diye soruldugunda "egyptology, cryptology, mythology" falan diyen hiyarlardik evet. "Ah ne zekiyiz, ke$ke hic bir seyin farkinda olmayan o kucuk aptallardan olsak, ne mutlu olurduk" modlarinda sabahlara kadar dunyayi kurtari$imiz bitmiyordu, evet. Yaptik mi bir $eyler? Belki yaptik. Ama en nihayetinde degdi mi kendimizi paralamamiza? Peh sanmiyorum be Atam.

Gecenlerde cok ilginc bir sey ogrendim. Alerjinin vucutta olu$ma sureci, genetik degilmi$. Daha dogrusu insanin genetik kodunda bir maddeyle alakali kullanabilecegin maksimum miktar yazarmi$, ama hayatin boyunca bu miktara ulasamazsan, olene kadar alerji olmazmi$sin. Ama o limiti mesela 30 ya$inda a$arsan, vucudun alerjik reaksiyon gosterirmi$. Bunu nereden biliyorum? Partilerin ve alkol ortamlarinin gozbebegi olan bir arkada$imin, 30'undan sonra alkole alerjisi oldugu ortaya cikti. Zaten ne demi$ dinimiz, her $eyin fazlasi zarar. (Ahah, dincilerimize selam olsun!) Olay nerede bana baglaniyor? $oyle.. $imdi benim de gotumden geli$tirdigim bir teoriye gore, ya$ 11 itibariyle klasik muzige hayran olmak, 15 itibariyle felsefeye, antik yunan edebiyatina, Shakespeare'e falan dalmak, lise boyunca George Orwell senin Aldous Huxley benim, yok Sineklerin Tanrisi'nda kim neyin metaforuydu diye kafalari yemek, universitede de Kar$ila$tirmali Edebiyat gibi bir entelijansiya gayya kuyusunun icine batip ciktiktan sonra (arazli ciktik tabi, icimizde olmeyen bir Ted Mosby/Frasier prototipi geli$ti) artik entel dantel her boka kar$i bir titreme, bir kusma istegi, Rousseau misali bir dogala donu$, bir okuze tapma, ye$ile ko$ma, sadelige ozenme durtusu kendini gosteriyor. Allahtan dunyanin en hirsli, paragoz falan ama bildigin duz insanlarini icinde barindiran MBA egitiminden gectik de, bir gozumuz acildi, St. Augustin'le Aristo'nun tanriyi ve iyiligi algilayi$i di$inda da tarti$ilacak $eyler oldugunu gorduk dunyada. Sonra da ver elini ofis politikalari, ili$ki bulmacalari, ic dengelerin korunmasi derken.. Bugunlere geldik evelallah.

Sabah da gunluk toplu ta$ima sava$indan galibiyetle cikip masama oturdum, daha bismillah kahvalti ederken blog okuyayim gunum senlensin dedim, emme velakin, gunluk entelektuellik kapasitem bir kelime obegiyle tavana vurdugu icin bir anda doydum, hatta kusasim geldi, su andan itibaren bobiler.org mu neydi oyle geyik muhabbeti okuyacagim. Evet beni benden alan cumle "feminizmin fa$ist yansimalari". Aferin abi, devam. Ben de Lost geyigi falan yapicam i$tekilerle, hava sicak zaten belki su sava$i falan yapariz, egleniriz. Bunye cidden kaldirmiyo entel danteli bi noktadan sonra. Sinavlara falan calisirdik cafe'de, konu$malarimizdan i$killenen millet donup bize abuk subuk baki$lar atardi, hatta son toplu cali$mamizi bir Starbucks'ta Foucault ve Panoptikon teorisi uzerine yapmi$tik ki, bir nevi BBG evi teorisidir kendisi, ancak ilk etapta hapishaneler icin du$unulmu$tur, biz bunu konu$urken bir anda butun Starbucks bo$almi$ti, adamlarin i$lerini olumsuz etkilemi$tik ento$lar olarak. Neyse abi, dedigim $udur ki ben bu ento$ $alterini kapatiyorum artik, dunyayi falan da kurtarmiyorum aynen Beynimin Bodrumuna yerle$iyorum, bu da bana gore geyik muhabbeti, bobiler.org duzeyindeki durum komedilerini falani iceriyor. Cogta mutluyum. Kendime gunluk ento$ kotasi belirledim, uzerine ciktim mi erör veriyorum.. Hemen konuyu A$k-i Memnu'ya falan getiriyorum. Sistem overdrive olmuyor boylece.

Tom Yam Soup

2010-05-20T12:50:00.002+02:00

Insan yeterince uzak kalirsa, her bi seyi ozleyebiliyormus..

Tom Yam soup. Burada pok gibin yapsalar da, Singapur esansi yasamak icin bire bir..

Yalniz Singapur'daki o kadar aci ki (ve bunu cocukken kasik kasik pul biber yiyen ve hali hazirda minik biber tursularindan bir kavanoz bitirebilen biri olarak soyluyorum) yerken acidan yuzunuz kizariyor, burnunuz akiyor, sonunda da motoru feci halde bozuyorsunuz. Ama buradakine basiyorlar mantari, icinden topu topu 3 tane karides cikiyor, aci falan da degil. Yine de, nasil Almanya'da android kebap yiyorsak, burada da aci olmayan Tom Yam'a hayir diyemiyoruz.

maNga - We Could Be The Same

2010-05-19T19:39:00.001+02:00

Bu sefer o kadar da fena gelmedi Manga'nin sarkisi, artik ne yaptilarsa, girisi disinda gayet dile dolanan bir sarki olmus.. Ama yine de abilerin kiyafet fecaat!! :)

Supermarkette kaybolmus cocuklar kulubu

2010-05-18T19:27:00.003+02:00

Bir arkadasim yapti bu tespiti. Biz, erken yasta ebeveynlerinden bir ya da ikisini kaybetmis cocuklar.. Kac yasinda olursak olalim, her daim "supermarkette kaybolmus cocuk" hissiyatini icinden cikaramayan, bizi seven, ilgilenen, bir sekilde pek de alakamiz olmadigini bildigimiz halde yanimizdan uzaklastir(a)madigimiz insanlarla dolup tasan hayatlarin sahipleri..

Sanirim aradigimiz sey, tam da kosulsuz sevgi. Biri ciksin gelsin, ve "I'll love you, forever and always, whatever comes" desin, bizim de icimiz erisin. Her turlu olumsuzlugunu silelim, gormezden gelelim falan. Aslinda daha derine inmek gerekirse bence anne kaybi insanda ne kadar sevgiye aclik yaratiyorsa, babanin erken yasta kaybi da hayata karsi guvensizlik yaratiyor. Hangisi daha kotu, cok sevdigim birinin de dedigi gibi aslinda zugurt tesellisi. Kimimiz yasimiz ne olursa olsun bize karsi sevgi duyan her ruhta anne sefkatini arayacak, kimimiz de yanimizda olmak isteyene karsi guvensizlik duyacak. Ama bilecegiz ki yalniz degiliz.

Bu gok kubbenin altinda, icinde daimi bir kayip cocuk tasiyan nice ruh dolasiyor.

FlashForward'in Ruhuna El Fatiha.. V Tam Gaz Devam!!

2010-05-18T11:56:00.002+02:00

There's a new man in town!

2010-05-15T17:26:00.001+02:00

Dex is back!! Fully recovered.

On air September 26th, 2010.

EasyWords

2010-05-15T14:26:00.004+02:00

Almanya'da bilgisayar muhendisligi okuyan bir arkadasim, bir sure once EasyWords adinda, yabanci dil ogretme amacli bir program gelistirdi. Ingilizce, Almanca ve Turkce ogrenmek icin kullanilabiliyor program ve ileri duzey ingilizcesi olan kisiler icin de TOEFL, IELTS ve GMAT gibi sinavlara hazirlik icin ozel bir database'i de mevcut.

Bilgisayariniza kurduktan sonra istediginiz dilde ve level'da sozluk seciyorsunuz ve program belirli araliklarla size sectiginiz sozlukten coktan secmeli sorular sormaya basliyor. Bu zaman araligini da istediginiz gibi belirleyebiliyorsunuz.. Mesela saatte bir soru sorabilir, ya da yarim saatte bir, ya da ogle arasinda yarim saat boyunca surekli sorabilir, bu tamamen size kalmis. Bu nedenle de calisirken rahatlikla dil de ogrenmeye devam edebiliyorsunuz program sayesinde. Beni dumurlara ugratansa programin bedava olusu oldu.. Bana kalsa boyle muthis bir fikirle ortaya cikmisim, soke soke alirim walla hakkimi ama arkadasim bagisla calisiyor, hayatindan da memnun, bu nedenle diyebilecegim bir sey de yok haliyle. Ben kendi adima almanca calismaya basladim bu programla, hala da devam ediyorum, ama GMAT sozlugunu de gordum hayvanlar gibi!! Sinava girmeden once keske boyle bir tool olsaydi Turkiye'de dedim, ama tabi kismet boyle isler degil mi sayin en degerli izleyiciler? Sevgiler efenim, saygilar efenim.. Hurmetler.

http://www.easywords.de

Bir Garip Ariza Adam

2010-05-08T13:30:00.008+02:00

Bir adamin "ariza" oldugunu dusunmemiz icin hayatta kac kusurlu hareket yapmis olmasi lazim?

Hangi kusurlaridir insanlari gozumuzde "olmaz"lar listesine sokan?

Bir adamin daha onceden evlenip bosanmi$ olmasi kusur olarak algilanabilir bazi kadinlar tarafindan. Ya da eski karisi mesela hala bari$mak istiyordur, ve adami tehdit ediyordur "seni de hayatindakileri de pi$man ederim bana donmezsen" diye..

Bazi kadinlar icin cocugu olmasi dokuz kusurlu durumdan biri olarak sayilabilir. Size kar$i onceligin hep onda olacagini bilmek ho$unuza gitmeyebilir..

Bazi insanlar a$iri dincileri sevmez, kendisi veya bir akrabasi tarikatlara kari$mi$ kimseleri istemez hayatinda..

Bazilari da dinsiz adami sevmez, ya da ateist mesela, "illa bir inanci, Allah korkusu olsun" der.. Hesapla$acak bir vicdani yoksa insanin hayatta her turlu halti yiyebilecegini du$unur..

Bazi kadinlar hayata ve insanlara kar$i olan inancini ve guvenini yitiren erkeklerden ho$lanmazlar. Bu adamlara herhangi biri icin killarini kipirdatmak bile agir gelir, zamaninda yedikleri silleden toparlanamadiklari icin hala gereksiz gorurler a$k icin caba gostermeyi..

Bazilari (ki ben de bunlardan biriyim) kar$isindaki kadina "kiyabilen" erkegi arizali olarak gorur.. Mesela gecenin bir yarisi, bir erkek bir kadini Istanbul'un ortasinda bir otobus duragina atip, "hadi sen buradan bir otobuse binip gidersin" diyerek, gaza basip uzakla$iyorsa, bu adamdan hic bir noktada hayir gelmez o kadina. Bu kadar ufak bir konuda bile kaderiyle ba$ba$a birakiyorsa kadini, daha major olaylarda ne kadar ileri gidebilecegini kestiremezsiniz.

Peki ya bu saydiklarimin hepsi mevcutsa bir adamda? Sanirim o zaman, kendisine "issiz adam" demeyi birakip, rahatlikla "ariza adam" demeye ba$layabilecegimiz an gelmi$ demektir. Ne desem ki Freudcan, "gotum gotum kacmak gereken" bir ki$iymi$ cidden, Eliza, iyi ki dinlemi$im sizi de temkinli yakla$mi$im, yoksa sittin sene arabesk postlarimi cekmek zorunda kalirmi$siniz.

Bildigin Prenses

2010-05-08T09:57:00.000+02:00

Anne Hathaway in her Valentino gown.

Celebrities in Embarrassing Moments

2010-05-08T09:32:00.006+02:00

Alkol muayenesi engeline takilan bir adet Cansu Dere.

Polis abi promil olcerle yaklasiyor..

"Yea neoluyo yeaaaa" bakisi..

Ve her alkollu gecede basa gelen trajikomik olayin ardindan yasanan engellenemez sinir portlemesi..

gulme krizi =)

Osmanli Tokadi

2010-05-08T09:14:00.001+02:00

Viva Selcuk Erdem!!

Life slaps you in the face hard, when you act smart and plan your every move. In this case, in the shape of an idiot =)

Lost'ta Titanic Tandansi

2010-05-07T08:24:00.006+02:00

Evlat sevgisi nedir bilmez misiniz len?

Kim buyutecek $imdi Ji-Yeon'u?

Ayrica hani Jacob daha dugunlerinde bunlara vermisti gazi "hayattaki en degerli seyiniz a$kiniz, ona sahip cikin" diye.. Ahanda a$klari olume goturdu salaklari.. Sonucta cocugunu bile tercih etmedi a$kina Jin ve yok yere olmeyi tercih etti. Gerzek Sun da "ko$ la yevrumu koru, sahipsiz birakma" diyecegine mal mal bakti Jin'in intihar edi$ine.. Bu a$k mi onlari "candidate" haline getirdi Jacob'un yerine gecmek icin? Ada umurlarinda olan son $eydi len!! Buradan cikarilabilecek tek mantikli sonuc, aday olan "Kwon"un Ji-Yeon olu$udur. Zaten adaylarin genelde ya anne-baba issue'lari var (Jack, Hugo) ya da hepten annesiz/babasiz buyumu$ler (Sawyer, aday olmasa da Flocke'un da annesinin tirlatmi$ oldugunu ogreniyoruz), ki daha Benjamin var, Aaron var, Walt var cozume kavu$mami$.. Ji-Yeon da gayet psycho buyukbabasi tarafindan himaye altina alinip yetistirilmi$ bir "candidate" olabilir bence.

Su$i Kafasi

2010-05-07T07:37:00.006+02:00

$irineye bak!!

Millet kavurdugu sogani bile pazardan alamaz oldu pahali diye, etin icine edildi, yurtdi$indan angus mu ne idugu belirsiz hayvanlarin etlerini satmak icin yeni pazar yarattilar 2 dakikada, ki hele $u soldaki ne$eli $irin daha 2 gun once anayasa degi$ikligi oylamasi sirasinda red/gecersiz oy verenler listesi yapilip da adi kondu diye bilgidin Zeus misali yere goge yildirim oklari savuruyordu...

$u ne$eli ilkokul cocugu haline bakin $imdi..

Iste bunlarin hepsini Su$i Kafasi'na borcluyuz!!!!

Yiyin, yedirin efenim..

(Sonra surat ifadeniz ivedilikle "=)"a donusecek)

Bir garip issiz adam

2010-04-29T17:50:00.004+02:00

Bir kere filmle uzaktan yakindan alakasi yok bu postun. Kendisinden de, sonradan dalga konusu haline gelen "issiz adam karizmasi" konseptinden de hazzetmedigimi belirtmek isterim. Bildigin "jerk", "asshole" olan herifleri bir kategoriye sokup bir de buna karizma katmaya calismak falan cok acinasi.

Diger bir yandan, kelimenin tam anlamiyla "issiz" olan bir adamla tanistim ben sanirim. Cok yalniz, cok gururlu, cok kuran, cok dusunen, cok seven, cok ozleyen, cok kizan, cok bagiran, cok susan, kendini cok ceken ve vazgecen bir adam. Bu aralar Camus'nun "Yabanci"sini tekrar okuyorum, Mersault'ya benzetmeye basladim ister istemez bu tanidigim issiz adami. Mersault'nun yaptiklarini okurken hep bu adamin yuzu vardi aklimda. Aslinda oldukca sevimli bir yuzu var. Hatta en cekici gelen kismi o, boyle suratindan cinlik akan, sevimli bir tip. Ama hayatinda ciddi boyutta dert cekmis insanlarda kalan o ifade de mevcut. "Arazliyim ben" diyor uzaktan bakanlara. "Evet zehir gibi bir kafam var, cinlik akiyor gozlerimden ama ciddi arizalarim da fazlasiyla mevcut". Bu hem ketliyor insani, hem de aslinda kapilmak icin ayri bir nedene donusuyor sanirim. Korkuyorsun dogal olarak, ciddi badireler atlatmis insandan korkmak gerek cunku, kendimden biliyorum, bizi kolay kolay kimse yikamaz. Kimse "vazgecilmez" degildir bizim icin. Genelde bu tarz insanlar bagliliktan da cekinir. Daha ziyade "fikirlere", "ideallere", "hedeflere" baglanmayi severler, insanlara ya da "olumlu" ya da "sonu olan" seylere degil. Ama insana bir tur bilgelik de verdigi icin bu biriken badireler, hele ki atlatabilmeyi basarmissa, kendini birakmamissa, guzel bir hayat kurmussa o engellere ragmen.. Insan o zaman kapilmadan duramiyor bu insanlarin cekimine, enerjilerine, iclerinden akan bilgelige.. Yeter ki mutlulugu yakalayabildigi o nadir zamanlarda, gecmisin golgelerinden gelen bu arazlara tekrar kapilmasin. Yeter ki..

Guð fjandinn Íslandi

2010-04-18T22:39:00.002+02:00

Abi ne cenabet ulkeymi$ len.

Ekonomik kriz oldu, hooop ulke batti.

Daha Avrupa'ya verecek zarar materyali kalmadi derken, bu sefer de dogal(!) kaynaklariyla vurdu pic!

Hey Allam ya, aman siz Turkiye'yi araniza almayin :) Izlanda her birinizin ebesini tek tek mikiyor nasilsa..

Brotha to Brotha

2010-04-15T09:56:00.004+02:00

Lost'un bu haftaki bolumuyle ilgili spoiler falan vermek ne haddime, mazallah allah saklasin da, "Everybody Loves Hugo" bolumunden en sevdigim diyalogu da paylasmadan gecemiiciim sayin seyirciler.. Nedense Hugo'ya kendimi yakin hissettim :) Fast food restoranina gidip "family size" kova dolusu tavugu mideye indirdi sinirden yavrey.. Ah bu a$k, obez ediveriyor insani..

Desmond:(Hugo'nun yediklerine bakarak..) That's a lot of chicken..

Hugo:(sinirli..) I eat when I'm depressed, okay?!

Desmond:(piç piç gülerek) So what's her name?

Kisik ate$te Malezya tarifi

2010-04-13T11:17:00.005+02:00

Bir adet soldaki dededen aliniz. Sokakta kendi halinde yuruyen ve etek altina cizme giymek disinda bir sucu olmayan, hatta suratinda gram makyaj bulunmayan frankfurter sosise saldirtiniz efenim. Al sana Malezya diyarlarindan bir esinti..

Ehe olay soyle cereyan etti, bugun ablamin ofise dogru yururken sokakta yanimdan gecen dede ki$isi "hayasiz kopeeekkk" diye bagirip bastonunu bana dogru salladi.. Ben o kadar dumur oldum ve durum bana o kadar komik geldi ki ben de dedenin suratina patladim, kahkahami toparlayamadim!!! :D Isin komikligi bir yana, bu olay, son 2 donemdir basta olan hukumetin istedigi kivama yavas yavas gelindiginin bir baska gostergesi daha olarak algilanabilir aslinda.

Annemin genclik resimlerine falan bakiyorum, etekleri benden kisaymis, zaman zaman elbiseleri benimkinden frapan olabiliyormus. Ve dedemlere, babamlara vs. kimseye batmiyormus bu goruntu. Simdi birakin babami, dis kapinin mandali herifin teki gelip ahlak dersi vermeye calisiyor kendince. Cidden $aka gibi!!

V

2010-04-12T15:29:00.000+02:00

Mark Hildreth.

V izleme sebebim.

It's officially over

2010-04-11T22:12:00.003+02:00

Me & feelings.

We're done pal!!

KL is my Sin City

2010-04-08T14:23:00.004+02:00

Bundan tam alti ay once cok cok sevdigim bir arkadasim Singapur'a geldiginde, onu gezdirmek icin, dogum gunumu Kuala Lumpur'da kutlamak zorunda kalmistim. Zorunda kalmistim, cunku KL aslinda pek nefret ettigim bir sehir. Boyle kendisi pis, insanı pis, yemegi yenmez, eglencesi boktan falan ama, aslinda insan en cok da boyle her bir sey spoiled olunca, sekile takilmak zorunda kalmayinca hayvanlar gibi eglenebiliyor. Nitekim benim de nefret etmeme ragmen Kl'e zart zurt gidisimin bir sebebi var. Cunku suurum yerinde olmadan eglenebiliyorum orada. Bunu tabi suur gidericilerle ozdeslestirmeyin hemen, ama demek istedigim, her sey o kadar absurd ki, koy gotune rahman gitsin moduna giriyor insan, ve en ilkel, en temel, en icinden gelen bicimde keyfin ne isterse onu yapiyorsun. Zaten kimse de kimsenin umurunda degil, cok sacma sapan adamlardan koruyacak birileri de varsa yaninda, (ki erkek arkadaslarimin yani sira, bir seferinde bir heriften kapilar gibi rus kiz arkadasim korumustu beni, adam kolumdan cekistirirken aramiza girip bir "fuck ooooffff" diye bagirisi vardi ki, sirf bu yuzden bile 40 yil kolesi olabilirim kendisinin) dadindan yenmiyor buradaki eglenceler genelde. Ancak tabi benim gazima gelmeyin, unutmayin, bu sehirde guvenlik diye bir sey yok. Soyle soyleyeyim, bir Mad Max ortami yaratilmis. Her koyunun kendi bacagindan asildigi, kimsenin kimseyi korumadigi, hatta kazik atmaya calistigi, boyle cok surreal bir ortam.. Guvenli guvenli Avrupa gezeyim ben falan diyorsaniz muthis, Singapur da Asya'nin Isvicre'si zaten, kriminal olay yasanma ihtimali yok yani. Ama Asya'nin geri kalani gercek bir challenge! Kimse kendini size sevdirmeye calismiyor, ama gercek Asya'yi da boyle taniyabiliyorsunuz ancak..

Only fools are enslaved by time and space

2010-04-07T17:28:00.013+02:00

Aslinda basliktaki cumle Lost'un Sun & Jin odakli olan gecen bolumunde, Jin beyin yikama odasindayken ekranda yazan cumle olarak geciyor, ancak ben cok begendim ve son bolumle ilgili yazimda kullanma zarari gormedim.

Ilk olarak sayin seyirciler, oehhh!!! Desmond'li bolumler hep iyi oluyor ya, "Happily Ever After" da seriyi bozmadi ve hayvanlar gibi bir bolum getirdi JJ ve Damon abiler bize.. Bir kere Turk insaninin bitmek tukenmek bilmeyen Desmond Bro sevgisinin

nedenini super anladik: herif bayginliktan uyanir uyanmaz Widmore abinin kafa gozu patlatti serum aletiyle.. Ayni biziz degil mi? Sormadan anlamadan dalan tip iste!!

Ama tek kelimeyle mukemmel bir bolumdu... Ab aeterno ne kadar mistik acidan mukemmelse, bu bolum de hem bilimsel acidan goz doldurdu, hem de Widmore a$iretinin ne ayak oldugunu bize super guzel anlatti. Ustune ustluk, flash sideways'in ne pokuma dizide yer aldiginin da ufaktan tuyosunu vermis oldu senaristler. Bu Desmond daha cok ise yarayacak, cok!! Yalniz ben duygusuz bir okuz olarak, simdiye kadar Desmond-Penny askina burun kivirmis bir kisiydim. Bolumler once o gemide karsilasip birbirlerine sarilmalari falan viz gelmisti de, paralel evrende tanisip boyle bir eblehle$tiler ya, icim titredi be Atam!! Ben de bir Desmond olsun hayatimda, olmeden once gordugu son sey benim yuzum olsun, Frankfurterim Bebeeem diye beni sayiklasin istoorum.. Bir de flash sideways'i de canlandiracaklar, atil durmayacak eskisi gibi artik, ogrendik. Faraday'im bicirik sincabim yine durdugu yerde durmayacak, belli. Desmond Bro'yu da yanina katip yikacaklar paralel evrende ortaligi. Charlie'ye kilim, antipatik herifin teki, buradan da belirtmek isterim gayet. Bir de son soz olarak, o adadaki tarzan halinden sonra, takim elbiseyle Desmond Bro, you're just bangin!!!

Pirinc'te neler oluyor??

2010-04-06T19:03:00.003+02:00

Evet haklisiniz. Bu hafta Fringe oyle bir bolumle geldi ki, hepimize oeh dedirtti!! Bu aralar dizilerin performansina baktigimizda da - Lost "ab aeterno"yu saygiyla anmakla birlikte - pek de bir pok olmadigindan dolayi ayrica goz doldurdu pirinc. JJ Abrams bence Lost kadar olmasa da performansi ona cok yaklasan bir uvey kardes yaratmis durumda. Lost'u bitirince gozu arkada kalmayacak sanirim. Klasik Abrams detaylari, acilistaki 80'ler tune'u, seksenlere ait fringe arastirma konularinin siralanmis olusu, Back To The Future'da Michael J. Fox yerine Eric Stoltz'un olusu vs. paralel evren ve gecmise flashback konseptinin iyi calisildiginin gostergesi. E agabeyi Lost olan bir diziden de daha azi beklenemezdi zaten. Ama her seyin yaninda, bu haftaki bolumun en cok etkileyen kismi insani yonu oldu bence. Walter Bishop'un o kadar da mad scientist olmadigini, baba kimliginin altinin doldurulusunu izledik. Ve acikcasi bir cok soru cevaplansa da, kafamizda yeni bir cok soru olusturdu JJ abi sagolsun.. Ornegin, dizi basindan beri sanki zorla kenara koseye tutturulmus olan Peter'in ciddi bir onemi var ama nedir? Simdiye kadar hep Olivia'nin onemini vurgulayan senaristler burada bizi az da olsa ters koseye yatirdilar ama keyifli oldu mu? Evet!!

Bana mangosteen getiren altın bulsun!!

2010-04-04T15:54:00.003+02:00

İnsanın kendine düşman orospik bünyesi, Singapur'da iskender, ali nazik, turşu vs. özletirken, burada da hayvanlar gibi mangosteen özletiyormuş. Allah cezanı verecek!!

Best duty in the world!

2010-04-03T15:16:00.004+02:00

Ya aslinda yeni bir post yazacaktim simdi (bugün nedense feci yazasim var, sözlükte dur durak bilemedim eheh) bir yandan da daha Fringe izlenecek, manyak bir bölümle geldi diyorlar, Flashforward falan var, V izlendi bu arada fena değil dendi, Lost falan normaldi işte.. Ama pencereden görebildiğim kadarıyla 4,5 yaşındaki yeğenim supervision olmadan sosyal ortama karışmaya yeni başlamış.. Hava da güneşli, böyle koşturuyor deli gibi topik! Babam da (77) zavallım uzak da olsa supervision olayına ayakta dikilmekte. İçim elvermedi, hemen koşup paşanın uzak korumalığını devralmalıyım!! Hayat süper bişey bea :)

Bir tur iskence yontemi olarak turk dizileri

2010-04-03T12:05:00.004+02:00

Abicim Turk televizyonlarinda bir dizi var adi "Arka Siradakiler".. Simdi bunun tam olarak ne oldugunu anlayamadim, dangerous minds olayindan girip dead poets society'den cikmaya calisan, bu arada stephen king'den daha yaratici(!) ve en absurd korku filmlerinde falan akla gelmeyecek olaylara gark olan, boyle cok fantastik acayip bir dizi.. En sonunda insanda yarattigi etki ise komedi, ve sonrasinda "e simdi ben bu bir saati neden kaybettim?" sorusu.. Cok sevdigim bir arkadasim oynuyor bu dizide, cocuk daha ogrenci olmasina ragmen araba ve ev yapti walla kendine, ama onun icin bile izlenmiyor. Bence tanim yapmak gerekirse, bu dizi, turk zihniyetinin ne kadar hasta ruhlu olabileceginin en guncel kaniti. Aman deyim! Ne zaman gozum kaysa kendimden igreniyorum yarebbim..

Hayatin insanlari bir anda bok gibi hissettirebilmesine hastayim!

2010-04-02T13:52:00.005+02:00

Nisanın ilk yazisi icin oldukca boktan oldu ama olsun. Basima geldi iste, belki iyi olur yazmak. Tez mez ayagina bos gezenin bos kalfasi oldugum gercegini birazcik golgede birakmak icin bir arkadasimin calistigi dergi grubundaki roportajlari desifre ediyorum free lance olarak. Bu genelde baya bir time consuming oldugu icin, ve bendeniz de her seferinde yumurta kapiya dayanmadan harekete gecmeyengillerden oldugum icin, deadline'a 3 saat kala yapmaya basladigim desifre sonucu isim bittigi an beynim sungere donmus oluyor ve basliyorum tatli bir seyler aranmaya. Iste bugun de malum son zamanlarin en yeni trendi olan eti browni intense'ten 4 tane ust uste yiyebilir miyim acebua dusunceleriyle bakkala gidiyordum ki, yolda copu karistirmakta olan bir cocukla istemeden goz goze geldim. Cocuk "icinde pasta var abla!" dedi, utandi mi bilemiyorum bir aciklama yapmak zorunda hissetti herhalde. Ben de numb bi vaziyette bakkala girip pastanin muadili sayilabilecek browni intense'leri aldim ve cocugu gordugum copun basina gittim. Amacim browni'leri cocukla paylasmakti ama cocuk coktan gitmisti.. Simdi aldigim browni'ler bana bakiyor ve ben imkansiz onlari yemeyi aklimdan bile geciremiyorum. Midemde ciddi bir kusma ve burukluk hissiyle, kime lanet edecegimi sasirmis durumdayim.. :/

Küresel Ikınma

2010-03-28T23:30:00.003+02:00

Resmen annemin gelip beni böyle sarılarak yatağıma yatırıp masal okumasına falan ihtiyacım var. Bu modu yaratan ne mi? Tabi ki kadın erkek ilişkileri sahalarına geri dönmek.. O kadar uzun zamandır kafa yormamışım ki bu tarz konulara, cidden ne kadar ego şişirici ama aynı derecede olumsuz etkiler yaratabilen bir olgu olduğunu tahmin edememişim. Ya cidden komik. Hani günlük misali buradan kimle hangi saat ne oldu yazamicam şimdi ama şu ilginç, hayatımdaki erkek sayısı mutlaka kendini dengeliyor bir şekilde.. Birileriyle küstüm diyelim hop başka biri şıp diye damlıyor. (Evren bana bir şey mi demek istiyor?) Yani tabi kimseyle exclusive olmadığım için, hala çoğul sayılardan bahsedebiliyoruz. Mesela midemde kelebekler yaratan bir kişi var ki, yoğun bok yemelerim sonucu kankaya dönüşmek üzere, kelebeklerini öldürmek istediğim biri var ki, acaba fazla mı üzerine gidiyorum belki şans vermeliyim dedirtti ama yine de insan emin olmayınca olamıyor haliyle, sadece entelektüel açıdan uyumlu olduğum biri var ki hayatıma bir dalıp bir çıkmakta, ne istediğini ben de anlayamadım.. En son tamam dedim bundan cacık olmayacak bu saatten sonra, geldi easter'da bir şeyler yapsak mı ayağı çekti.. Uff.. Nerede kaldı ya adamla kadının göz göze geldiği an kuşların uçuştuğu ve bir ömür mutlu yaşanan ilişkiler? Annemi istiyorum ya!

Yapma bana bunu!!

2010-03-19T17:58:00.006+01:00

Daha önce zaman zaman yazdım.. Mesela birinden bahsederiz ortalarda yok diye kesin evlilik haberi gelir, bir ünlü aklıma gelir hemen kaseti çıkar, bir kelime aklıma takılır - örneğin hatshepsut - çat diye televizyonda hatshepsut'la ilgili bir belgesel görürüm vs. Abi daha 2 gün önce ablamla şeyi konuşuyordum, eğer bir gün çocuğum olursa ismini Leo koyarım büyük ihtimalle diye.

Özge Özberk'in yeni bebeği olmuş, ismi de Leo tabi ki kaçar mı? Şimdi kesin moda olur bu, kusturana kadar Leo koyar herkes çocuğunun adını!

Yapma bana bunu yauu :(((

Minik mavi noktacıkları görebiliyor musunuz?

2010-03-17T22:00:00.003+01:00

Haha!! Öyle gıptayla ve huşuyla izliyorum ki sevgili devletimin yaptığı başarılı atılımları! Örneğin, bugün gazetelerde yazdığına göre, artık Türk vatandaşları Kamerun'a giderken(!) - if ever- vize almak zorunda kalmayacaklarmış. Ah, bir anda kuşlar uçuşmaya, çiçekler açmaya başladı.. Kötü geçen günüm güzelleşti yareppim! Ne güzel haber!!! Bonus: Yandaki resimde maviye boyalı ülkeler, Türklerden vize istemeyen ülkelermiş...

Bir gıdım yaratıcılık istiyoruz!

2010-03-09T18:16:00.004+01:00

Filmin hastasıyız, o ayrı da.. (hatta eş dost akrabayı zorla koltuğa bağlayıp işkence halinde izlettiğim filmlerdendir kendisi).. E be sayın ana haber koordinatörüm, yaratıcı tek bir hücre de mi yok beyninde yahu? Her yaşanan felakette, tekrar tekrar aynı filmin müziği verilir mi? Yani muhtemelen toplumun filmden habersiz olan bir kısmı Requiem For A Dream'in soundtrack'inde olan bu parçayı "felaketlerin default müziği" olarak kabullenmişlerdir.. Hey Allam yaa..

Bir umut ışığı yandı sessiz sedasız..

2010-03-09T17:30:00.011+01:00

Bugün Balçiçek Pamir'in Baskın Oran'la yaptığı röportajı tesadüfen izleme şansı buldum. Siyasetçiler tarafından sürekli apolitik olmakla suçlanan bir kuşağa ait bir birey olarak, bir yandan yabancıların Sözde Ermeni Soykırımı iddiaları nedeniyle bir Türk genci olarak canım acıyor, diğer bir yandan bu iddiayı yalanlamak için gerekli belgeler ya da tarihi bilgilerden yoksun oluşuma da hayıflanıyordum.

Bugün izlediğim röportaj sayesinde, Ermeni meselesinin 1900'lerde değil 1800'lerin başında başladığını, kendilerinden haraç alarak da olsa onları koruyup kollayan Kürt Bey'leri ortadan kaldırılınca Ermenilerin toplanıp Padişah'a ve Kilise'ye başvurup yardım istediklerini, sırf Doğu'dan geldiler diye köylü gözüyle bakılıp kaale alınmadıklarını, sonrasında Balkanlar'da karışıklık yaratıp bu yolla bağımsızlıklarını kazanan Bulgar örneğinden yola çıkarak yanlış yola saptıkları ve aynı durumu Doğu'da yaşattıklarını ve en önemlisi bütün bu durumun bir anda değil "biriken olaylar sonucunda" oluştuğunu, ve İttihat ve Terakki'nin içindeki çekirdek bir gizli örgüt'ün bilinçli bir biçimde bu bölgedeki Ermeniler'i katlettiğini, olayın bir Soykırım değil Katliyam olduğunu ve dilenmesi gereken özürün de kesinlikle Soykırım'la ilgili olarak değil, o günler orada yaşanan katliyamla alakalı olduğunu yine Baskın Oran'ın bu röportajından öğrendim. Yaşananlar bir çok aileyi perişan etmiş olsa da, bunun sorumluluğu hepimizi bağlasa da, gerçekleri bir tarihçinin ağzından dinlemek sanırım en objektif yorumu getirmemizi sağlayacak. Ve bu konu ne zaman bir "Tabu" olmaktan çıkıp, bütün gençlerin tartışabileceği kadar normalleşmiş bir konu olacak, o zaman emin olun beraber sorunsuz varolabilme şansına biraz daha yaklaşacağız.

Son olarak Baskın Oran'ın 24 Nisan'da Obama'nın "Soykrım" kelimesini söyler mi söylemez mi? Söylerse ne olur? Sorusuyla ilgili yanıtını yazmak istiyorum. Çünkü milli değerlerine bağlı bir Türk genci olarak beni en çok o gülümsetti.. "Biz kendi tarihimizle alakalı bir konuyla ilgili Amerikan Başkanı'nın iki dudağının arasından çıkacak bir kelimeye bakmayacak kadar asil bir milletiz. "Soykırım" kelimesini kullanır mı kullanmaz mı sorusu bile yersiz. Söz konusu olmamalı böyle bir şey."

Tamamen bireysel olarak teşekkür etmek istiyorum ben Baskın Oran'a.. Uzun süredir hem yurtdışında, hem de yurtiçinde söz konusu olduğunda tarihsel gerçekleri bilmediğim için üzerine yorum yapmaktan çekindiğim, ve acaba gerçekten böyle bir felaketi yapmış olabilir miyiz diye içten içe yapmış olduğum bir sorgulamayı benim adıma sonlandırdığı için.

ps: Ermeni sorunuyla ilgili yapilan konferansla ilgili olarak da bir anekdot aktardı Baskın Oran. O dönem konferansı Boğaziçi Üniversitesi'nde yapmayı planladıklarını, ancak önce Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek'in dur durak bilmeyen tenkit ve ikazları sonucu olayın yargıya gidip Boğaziçi Üniversitesi'nde konferansın yapılmasının yasaklanmasının ardından canım üniversitem İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin öne çıkıp konferansı sahiplendiğinden bahsetti. Ben de belirtmek isterim ki, İstanbul Bilgi Üniversitesi Türkiye'de düşünce özgürlüğünü iliklerinize kadar hissedebileceğiniz özgür bir akademik platformdur. (Mesela "gender studies" alanında harikalar yaratmaktadır Bilgi.. Bir dönem boyunca gayden lezbiyene transeksüele her türlü insanın yaşayacağı psikoljiyi, problemlerini, hayat şartlarının onlar açısından ne anlamda zor olduğunu ve neler yapılabileceğini uzun uzun tartışıp, Lambda'dan gelen konuşmacılarla uzun sohbetler yapıp, diğer üniversitelerden yapılan gender konusundaki belgeselleri izleyip üzerine tartıştık bol bol.. Sıkıysa yapın bunu devlet üniversitesinde..) Bilgi'de okuduğum dönemde de en büyük handikapım, bu kadar özgürce tabulardan bahsedebildiğimiz ve her konuyu sorgulayabildiğimiz bir ortamdan çıktığım an Türkiye gibi bir yerde yaşadığımı tekrar bana hatırlatacak türlü baskıyla karşılaştığımda buna nasıl katlanacağım sorusuydu. Ben ne yaptım? Yurtdışına gittim. Daha farklı konularda eğitimime devam edip, uzaktan uzağa memleketimin sonunun nereye varacağını içten içe umutsuzluğa kapılarak merak ettim. Daha da kapılacaktım ki Baskın Oran'ın röportajını izledim. İçim cidden umut doldu!

Dunya Kadinlar Gunu Demisken..

2010-03-08T15:18:00.001+01:00

Benim kadin tanimim da budur efenim.. Kutlu olsun!

I simply hate the extra energetic people!

2010-03-08T14:07:00.003+01:00

Şimdi bu insanların bildiğin tanımı "attention whore"dur efenim.. Böyle süper uçalım koşalım insanıdır bunlar. Mesela ciddi bir ortama çingene elbisesi giyip falan gelir, sokakta yürürken birilerine sarılıp "arkadaşım olur musun?" diye bağırdığı böyle yüz tane insanla tanışma hikayesi vardır. Facebook profil resimleri de ahanda şu soldaki aksiyondur. Çocukken ailelerinden mi ilgi alamamışlar, yoksa zamanında bir sevdicek ağızlarına mı sıçmış bilemiyorum ama böyle artık insanın sinirine dokunan cinsten bir yapmacıklık hali, bir ilgi çığlığı içindedirler ki, bu durum zamanla "attention whore"luktan çıkıp sadece "whore" kategorisine kaymalarına sebeptir.. Etrafındaki insanları bu rahatsız edici karakterle daha fazla tutamayacaklarını hesaplayınca bambaşka muhabbetlere kayarlar.. Ay her durumda tiksiniyorum işte efenim. Gözlerine baktığım zaman açlık okuyorum bu insanların ve dünyanın neresinde olursa olsun bu durum böyle.. Gerektiği ilgiyi göremeyince intihara bile giden vakalar var.. Off ya uzak tut yarebbim şu head case'leri frankfurterciğinden..

Bir de..

2010-03-04T17:28:00.001+01:00

Manga'nin Eurovision 2010 icin hazirladigi sarkiyi begenmedim. Yine de yollari acik olsun..

Boyle delileri sahalarda gormek istiyoruz

2010-03-04T16:55:00.002+01:00

Cem Yilmaz'in 46 dergisi icin verdigi roportaj icin cekilen resimlerden biri.. Simdi ben bu adami normalde zinhar begenmem..
Ama burada acayip hos cikmis..

Sorunsal Sorunsali

2010-03-04T14:30:00.003+01:00

Dusunuyorum da, bana benim erkeklere davrandigim gibi davranan bir erkek olsa kafasini koparirdim herhalde. Muhtemelen dogduguna pisman falan olurdu. Bunun farkinda olmama - hatta en yakin arkadaslarimin surekli ve surekli olarak kafama kakmalarina ragmen - neden hala tavrimi degistiremiyorum? Dizi dizi inci, guzellikte birinciyim de ben mi farkinda degilim? Yoksa Hindistan'dan bulunmaz kumas olarak ozel mi getirildim? Nedir olay ben de bilmiyorum. Karsimdaki adam hem zeki olacak, politika, tarih, sanat bilecek.. Sonra mesela super egitimli falan olacak, iyi gorunecek, nerede ne yenir, ne yapilir biliyor olacak, dunya vatandasi olacak.. Hatta yemek yapacak, Star Wars izlerken bir yandan utu yapabilecek mesela.. Ama ben yine de sefkat unsuru olan her öğeyi boyle gıdım gıdım verecegim ona, ve giki cikmayacak. Bir erkegin en son bekledigi ve genelde kankalara soylenen "super cici" lafini bile boyle ikinarak soyleyecegim. Begenmedigim herhangi bir davranisi oldugunda, hemen 180 derece donecek, gecenin kalanini ona zehir edecegim.. Hosuma gitmeyen bir yonuyla karsilastigimda, hemen defterden silecek, aramayip sormayacak, ama mesela gun olur da keyfim ister "merhaba" falan dersem tezahurat modunda cevaplar bekleyecegim.. Hangi arada boyle oldum ben? Ya simarikliklar bir yana, nasilsa aklin yolu bir, duzeltirsin onu da, bir erkege ortalamanin altinda bile hos bir sey soylemek neden bu kadar agir geliyor bana? Biraktim "askim, bitanem" laflarini falan da, ne bileyim aklima bile gelmiyor. O kadar! Ama hani "hayatimda onemli bir yerin var", "benim icin cok ozelsin" falan fecaat yani hayatta kulliyatimda olmayan cumleler. Hayir hissetmiyorum da. Belki de sutten agzi yanan misali kendimi o kadar kapadim ki, birak ufleyerek yemegi beyaz gordugum yerde hemen fenaliklar geciriyorum! Of daha cok yolum var, cok!

Su sapkayi takmayin yahu!

2010-03-03T15:26:00.006+01:00

Abicim ortada ne kadar "wannabe" ne kadar "olmamis" insan varsa su sapkadan takiyor yau.. Hayir adam gibi insanlardan biri de su sapkayi taksin, yok! Nerede daha tarzini oturtamamis, her yeni trendle kendini bastan yaratan ibis, bu sapka onda.. Evet hatirlarsaniz bu trendin takipcisi olan erkekler 2 sene once de kulaklarina kafam kadar parlak tasli kupe takiyordu..

Tamam belli ki ortada birileri olmaya calisma durumu var, ama feci komik, daha da otesi ozenti gorunmektesiniz efenim..

Cikarin su sapkalari.. Efendi olun yau!

Singapore is a "Fine" City

2010-02-23T13:59:00.009+01:00

Why so sad?

2010-02-12T17:34:00.004+01:00

* Biiiiirrrrr... Gecen sene bu aralar Almanya'da Karneval'da cilgin kostumumle sarhos gezmekteydim.. Bir hafta boyunca deli eglendigim o haftayi geri istiyoruumm!! Bir suru arkadasim bu sene de orada cilgin atacaklar! Ben de facebook'a koyduklari resimlere yorum yapıciym.

* İkiiiiiii.. Bu haftasonu MBA tayfasinin bir kismi - ki allahtan kucuk bir kismi yoksa bir yerlerim siser patlardim walla - mezuniyet icin okula geri donuyorlar. Evet mba'den mezuniyet seremonimiz bu haftasonu. Ama sinifin yuzde yetmisi gibi ben de katilmiyorum. Soranlara "Master'da da mezuniyet toreni mi olurmus? Delikanli adam kep firlatmaz!" desem de icim cok buruk be Atam!

* Üçççç.. Ohm, o malum gunle hic alakasi yok. :) Yeri gelmisken belirtmek istiyorum efenim, bu 14 Subat gunlerinde yapilan Singles party'leri cidden desperate gorunuyor. Gitmeyin, kimseyi gondermeyin. Karizmanizi cizdirmeden oturun evinizde sapsaane.

To describe women, think of men and then take out reason & responsibility.

2010-02-12T17:05:00.010+01:00

Evet bu bir urban legend degil, cidden var olan bir fenomen! Kadinlarin sevgili potansiyeli olan birini kesfettikleri zaman - hayir tanismalarina gerek yok, kesfetmeleri yeter - yaklasik uc saniye icerisinde kafalarinda o kisiyle kac cocuklari olacagini, nerede balayi yapacagini, evlenirken hangi model gelinlik giyecegini vs. adeta bir scrapbook kivaminda hayal etmesi olayina bitiyorum!

Noone can badmouth you as good as Google

2010-02-11T18:14:00.003+01:00

Hey gidi teknoloci hey. Hayatimi kurtardin yareppim, sana nasil sukretsem azdir. Ne kadar sacma sapan da olsa, su isim google'lama hadisesi bize ciddi bilgiler vermektedir efenim. Insanlar coook cok aldatici imajlara sahip olabiliyorlar, etraflarindakilerden, is guclerinden, evinden, muhabbetinden vs. ogrenemedigin bir detayi en sevgili dostun Google bir guzel soyleyiveriyor sana. 2006'da tesadufen karsima cikan ve 2 kez basimdan savdigim, ve bu sene yine tesadufen karsima cikan "knight in shining armour" gorunumlu super cici kisilik'i hayatima dahil etsem mi acaba diye dusunurken, seytan durttu ismini google'ladim.

Soyle soyleyeyim, adam, 80'li 90'li yillarda Turkiye'nin belirli okullarinin onunde ava cikan, Bagdat Caddesi'ni, Bebegi falan mesken tutan, belirli bir standardin uzerindeki ailelerin guzel kizlari ve yakisikli ogullarinin pesinde olan o malum grubun azili uyelerinden biri cikti. Ucarak mi kosarak mi uzaklastim bilemedim! Adam hakkinda cikan haberleri okudukca, monitorun karsisinda dondum kaldim. Basimdan cidden kaynar sular bosandi. Zamaninda 2 kere basimdan savarak ne buyuk bir cehennemden kurtulmusum onu anladim. Allah cidden koruyor, kolluyor iste insani demek ki. Bir yerden acigini gosteriyor adamlarin. Aman deyim sayin seyirciler, fazla iyi gorunen insanlardan korkun ve mutlaka haklarinda arastirma yapin. Etraflarindan edinemeyeceginiz bilgilere Google'dan ulasabilirsiniz.

Hi. It's me!

2010-02-09T17:25:00.003+01:00

Ya, demin anasayfadaki resmime baktigimda soyle bir sey algiladim. Ben aslinda bu degilim ya!

C'est ca ma vie. C'est rien.

2010-02-09T16:51:00.005+01:00

Diye bir cumle sarfeder sevdicegim bitanem Guillaume Canet, "Ensemble, C'est Tout" adli filminde.. Ne de cicidir, super romantik sefil erkektir. Gerzek kadinlar onu anlamamaktadir..

"İste hayatim bu.. Hicbir sey!" der Guillaume, izleyenler de bir insanin kendi hayati icin boyle bir cumle sarfetmesinin ne kadar aci olabilecegini dusunur o an. Boyle girmek istedim konuya ama aslinda haberler super!

Abicim bosanmis anne babasi tekrardan barisan cocuklar gibi sen hissediyorum kendimi. Jeux D'enfants'in muhtesem ruya cifti Marion Cotillard'la Guillaume Canet beraberler. Yuppi! O gerzek Diane Kruger'la da alakasini kesmesine cok sevindim yevrumun. Ne yazik ki baska bir cancis olan Joshua Jackson'un basina kaldi pis hatun ama olsun. Elde var bir perfect couple!

Darth Maul diye diye nicesine sarildim..

2010-02-09T15:11:00.004+01:00

Yigidim! Hakki yenmis Star Wars karakteri! Hani evlenecektik? Beni buralardan kurtarip, evinin kadini, cocuklarinin anasi yapacaktin? Niye? Niyeeaaa?

The Host

2010-02-03T17:56:00.004+01:00

Karşılaştırmalı edebiyat bölümü mezunu olmanın en boktan taraflarından biri, üniversite hayatınız boyunca Antik Yunan'dan bugüne her genre'da, istemediğiniz kadar edebi klasiğin beyninizden içeri boşaltılması ve bu konuda hiç bir şey yapamayacak oluşunuzdur. Dahası, "modern self as a philosophical problem" gibi güzide felsefe dersleriniz falan da olur. Mitoloji, sanat tarihi, eleştiri, çeviri, sosyoloji ve psikoloji'nin yanında böyle tadından yenmez.

Zaten sınıfınız da bir freaks & geeks oyun alanıdır. Dünyanın en normal, en düz insanlarının oluşturduğu İşletme öğrencileri güruhuna falan böyle uzaktan özlemle bakarsınız. Normalliğiniz, sınıf kapısından içeri girdiğiniz anda garip gelmeye başlar içeridekilere çünkü. Her dersten yarım saat önce gelip bir ritüel ciddiyetinde sandalyelerin sırasını bir de ayaklarını yerde sürüyerek değiştiren nerd'le mi konuşayım, yoksa sakinleşmek için bach'tan başka müzik dinleyemeyen ve sakız çiğnendiğinde panik atak geçiren, her göz göze geldiğinizde "sakız mı çiğniyorsun yoksa?" diye soran hatunla mı kanka olayım sorunsalı içerisinde kaybolur gidersiniz. Aynı hafta içerisinde Kafka'nın "metamorfoz"unu takiben Camus'nun "yabanci"sini okumak zorunda kaldiktan sonra bu muthiş uclemeyi Dostoyevski'nin "yeraltindan notlar"iyla bitirmeye zorlayan profesorler, kitapların etkisinde intihara meyilli depresyon hırkasına bürünmüş sararmış halinize bir antidot önerememektedirler. Neyse böyle böyle bir süre okumayacağım allahım kitapları benden uzak tut naralarıyla mezun olduktan sonra ister istemez her okuduğunuz şeye eleştirel yaklaşırsınız. Ama gün gelir ki bir de çerezlik tabir edilen, edebi hatta kurgusal hiç bir değeri olmayan ama bir şekilde okumaktan keyif aldığınız kitaplar çıkar karşınıza. "The Host" bunlardan biri işte. Stephenie Meyer'in yazım kabiliyetini Twilight serisinden biliyoruz zaten. Beklentiler minimumda. Yine bir mormon güzellemesi yapmış ablamız. Yüz bin yaşına gelip bakir kalan insanlar, acayip rigid ahlak kuralları, soulmate kisvesi altında dayatılan çok eşlilik falan filan. Ama bir şekilde çekti beni kendine bu kitap. Filmi de çekiliyormuş şu anda. Yazar başroldeki Wanda'yi Hilary Swank oynasin istemiş ama bence Fringe'deki Olivia Dunham'i oynayan hatun cuk oturur. Böyle dondurma gibi, doyurmayan ama hizlica bitirebileceginiz, işin sonunda "ne yedim ki ben şimdi ama bak keyfim de yerine geldi" hissiyati yaratabilecek bir kitap. Böyle efenim.